//
Artikel
Artikelen

De play-offs om promotie en degradatie. Deel 1: het degradatiespook nadert

Hartverwarmend was het beeld. Wie niet beter wist, zou denken dat er een kampioenschap op het spel stond, maar niets is minder waar. In het normaliter zo klinische Gelredome waren het de massaal toegestroomde Willem II-supporters die het afgelopen weekend voor de sfeer zorgden. Ze zijn vaak geroemd, de supporters van de Tilburgse trots, die ondanks de misère van hun club op een positieve manier achter hun club bleven staan. Toch waren er na de wedstrijd in Arnhem de eerste wanklanken. Alweer een nederlaag was zelfs voor de meest positieve Tilburger moeilijk te verkroppen. Het Eredivisieschap van Willem II lijkt beperkt te blijven tot één seizoen. Wie zijn de voornaamste kanshebbers om hun plek in te nemen? En wat gaat de promotie-/degradatiestrijd opleveren? De Skybox geeft een voorzet. Vandaag deel één, over paniekvoetbal en een naderende Jupiler League.

Het degradatiespook waart rond in Tilburg en Venlo

Jurgen Streppel, positief maar machteloos

Jurgen Streppel, positief maar machteloos

Jurgen Streppel lijkt in de leer te zijn geweest bij een motivatiecoach. Altijd positief, altijd optimistisch en nauwelijks op een wanklank te betrappen. Willem II stak het seizoen dan ook realistisch in. Voorafgaand aan de promotie verlieten veel gezichtsbepalende spelers de club. Cultheld Arjan Swinkels ging, evenals goalgetter Maradonny de Groot en Giovanni Gravenbeek – laatstgenoemde zelfs naar medepromovendus PEC Zwolle. Hun vertrek werd opgevangen door goedbedoelende, transfervrije Jupiler League-spelers. Philipp Haastrup kan bogen op veel ervaring in de Jupiler League, maar is geen speler die een Eredivisieteam aan de hand kan nemen, en ook Jordens Peters en Kees van Buuren zijn geen zekerheidjes in ’s lands hoogste afdeling. Aangevuld met last-minute verrassing Aurélien Joachim en de winterse huurspelers Tim Cornelisse en Nicky Hofs heeft Streppel een selectie die simpelweg niet goed genoeg is voor de Eredivisie, maar die een sympathieke indruk heeft achtergelaten. Bovendien stoot de Tilburgse ezel zich niet tweemaal aan dezelfde steen: in tegenstelling tot de Verbunt-periode, toen Mark Wotte de vrije hand kreeg, wordt niet koste wat het kost het Eredivisieschap gepoogd veilig te stellen en daarmee een dreigend faillissement in de hand gewerkt. Verstandig, sympathiek, maar niet goed genoeg, dat is de conclusie.

Kort daarboven vinden we VVV. De Venlose voetbaltrots laat dit seizoen zien dat het niet altijd feest kan zijn met exotische versterkingen. Het succesvol beleid jonge spelers te ontwikkelen en door te verkopen lijkt te stokken: slechts Bryan Linssen lijkt een flinke transferwaarde te vertegenwoordigen, Yanic Wildschut ontwikkelt zich maar niet verder en Oguzhan Türk en Ricky van Haaren tonen dit seizoen hun wisselvalligheid, zoals ook Uche Nwofor vooralsnog geen nieuwe Honda of Musa is. De club weet zelden boven zichzelf uit te stijgen en kan in wedstrijden hele sterke met dramatische momenten snel afwisselen. Enkel veteraan Marcel Seip is een licht in de defensieve Venlose duisternis.

Knokken voor lijfsbehoud

Sanharib Malki maakt het verschil voor Roda JC.

Sanharib Malki maakt het verschil voor Roda JC.

Daarboven knokken Roda JC en RKC Waalwijk voor een handhaving zonder het spelen van play-offs. Voor de Kerkradenaren is dat een logische ontwikkeling. Jaar in jaar uit spelers laten vertrekken gaat je op een moment opbreken, en traditioneel kan Roda niet bogen op een jeugdopleiding die de gevallen gaten kan opvullen. Dit seizoen constateren we wat dat aangaat een noviteit in Kerkrade: Guus Hupperts maakt een alleraardigste indruk en lijkt de eerste doorgestroomde jeugdspeler sinds het tijdperk Luypers-Senden. Het vertrek van Przemysław Tyton wordt opgevuld door weer een bataljon Poolse keepers – grabbelaars volstaat in dit geval – en dreh-und-angelpunkt Vormer is verruild voor voormalig Ajacieden Mitchell Donald en Roly Bonevacia. Bart Biemans, Robbie Wielaert en Danilo laten achterin wel eens wat steekjes vallen en ook Arnaud Sutchuin, Mark-Jan Fledderus en Krisztian Németh overstijgen de grauwe middelmaat niet. Het verschil tussen VVV, Willem II en Roda zit hem dan ook vooral in de aanvoerder en spits Sanharib Malki, die op een indrukwekkender moyenne kan bogen dan spitsen als Cullen, Nwofor en Joachim. Met naast hem de technisch beperkte stormram en bliksemafleider Frank Demouge lijkt het gat tussen Roda en VVV en Willem II groot.

RKC Waalwijk kent dit seizoen een gigantische, maar niet onverwachte terugval. De smaakmaker van vorig seizoen verloor spelbepaler Evander Sno aan N.E.C. en spits Németh en trainer Brood aan Roda. Hun vervangers, spelers als Rodney Sneijder, Florian Jozefzoon en trainer Erwin Koeman, belandden in Waalwijk in een warm bad: de verdediging, met Cucho Martina, Ard van Peppen, Guy Ramos en Henrico Drost staat als een huis, evenals de talentvolle doelman Jeroen Zoet. Het lijkt echter niet voldoende om een evenzogroot gat te slaan met de degradatiestreep als vorig seizoen: RKC kan bogen op automatismen en heeft een veel meer ingespeeld team dan Roda JC, VVV en Willem II, maar beschikt over een te smalle basis en over te weinig individuele kwaliteit om er echt afstand van te nemen.

Youness Mokhtar, smaakmaker bij PEC.

Promovendus PEC Zwolle doet denken aan het pas gepromoveerde VVV-Venlo en aan het RKC van vorig seizoen: met een jonge en talentvolle selectie wordt goed gespeeld en worden punten gesprokkeld. Volgend seizoen vertrekken er echter onherroepelijk smaakmakers en vertrekt de trainer. Dat zorgt ervoor dat volgend seizoen het seizoen van de waarheid wordt voor de mannen van PEC. Hoe houdt de club zich als er  meer wordt gevraagd dan de technische brille van Youness Mokhtar en Wiljan Pluim? Is Rochdi Achenteh even sterk als hij een wedstrijd lang in de verdediging wordt gedrukt? Wat gebeurt er met huurling en spelbepaler Mateusz Klich? Traditionele Eredivisieclubs als NAC en AZ hebben het dit seizoen ook moeilijk, maar hebben meer dan voldoende kwaliteit om het gat naar de degradatiestreep groot te houden. VVV en Willem II hebben geen spelers als Botteghin, Lurling of Gudelj, en al helemaal niemand met de klasse van Beerens, Altidore en Maher. Het is dan ook niet waarschijnlijk dat deze clubs zich nog gaan mengen in de degradatiestrijd.

Over Remy Maessen

"Ik herinner het me als de dag van gisteren. Het was zaterdagmiddag rond een uur of twee. Die ochtend had ik – als voorhoedespeler van de D-jeugd van de inmiddels niet meer bestaande voetbalclub KVC – waarschijnlijk weer wat kansen om zeep geholpen en ik zat inmiddels huiswerk te maken. Mijn vader, toenmalig bestuurslid van VVV, vroeg of ik zin had om die avond samen met hem naar ‘De Koel’ – nog steeds Neerlands meest pittoreske voetbalstadion – te gaan voor de wedstrijd tussen VVV en FC Den Bosch. De Venlonaren hielden het Den Bosch van Ruud van Nistelrooij en Anthony Lurling op 1-1 en mijn liefde voor het spelletje was geboren. Inmiddels, 14 seizoensgidsen van Voetbal International verder, ben ik bijna afgestudeerd als parlementair historicus en durf ik te zeggen dat ik van meer antiquarische voetbalfeitjes – van lang vergeten eindtoernooien tot de Nigeriaanse competitie anno 2011 – op de hoogte ben dan menig ander liefhebber. Deze feitjes zal ik – evenals mijn ervaring als hoofredacteur van diverse tijdschriften – gaan aanwenden om dit initiatief tot een succes te maken. Kleine momentjes en kenschetsen van vergeelde voetbalbladzijden vormen mijn specialisatie – bedoeld om bij elke lezer een ‘aha-erlebnis’ op te wekken."

Reacties

Nog geen reacties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: