//
Artikel
Artikelen

Van getructe buitenspeler tot Vietnamveteraan: Denílson de Oliveira Araújo

Wie herinnert zich nog die eindeloze schaarbewegingen. Links, rechts, links, rechts, links: het had iets komisch. Ik zie vooral de ietwat overdreven pogingen om zijn Oranje-tegenstrever uit te spelen (vanaf 2:00) in de halve finale van het WK 1998 voor me. Rendement hadden die acties lang niet altijd, hetgeen door het carrièreverloop van de dartele linksbuiten bevestigd wordt. Weinig startplaatsen, weinig doelpunten en niet bijster veel assists, en toch kennen de meeste liefhebbers zijn voetbalnaam. Hij speelde voor Sao Paulo, alvorens hij voor een toenmalig wereldrecordbedrag naar de hoofdstad van Andalusië vertrok. Spelend voor Betis Sevilla rees zijn ster nimmer tot de hoogte die door de transfersom beloofd werd en al dat trukendoosgeweld deed eerder op een sarcastische manier afbraak aan zijn reputatie dan dat ze deze luister bijzette. Hij was zeker niet de eerste Braziliaanse kindster die gevallen was, maar eigenlijk was hij ook niet gevallen, daar hij nooit echt tot grote hoogten gestegen was. Maar om Denilson in 2009 in Vietnam te zien voetballen … dat had toch niemand voorspeld toen hij in 1998 naar Europa kwam.

Denílson de Oliveira Araújo werd geboren in de stad Diadema, onderdeel van de staat Sao Paulo, en zal om met de alwetende doorsnee Nederlandse commentator  te praten vast en zeker hebben leren voetballen op de witte stranden van het van sambageluid vergeven voetbalparadijs. De naam van zijn geboortestad zou in de loop van zijn carrière iconisch blijken voor de getructe speler, want hij gedroeg zich op het veld veelal als een jong gekroonde telg uit een decadente dynastie. Maar dan  meer een telg uit de slechte traditie, namelijk een die zijn diadeem niet waardig was en vooral uitblonk in hol vertoon, luiheid en arrogantie. Dat nam niet weg dat op jonge leeftijd al duidelijk was dat de linksbuiten ontegenzeggelijk getalenteerd was. Hij debuteerde aldus op zijn zeventiende  voor Sao Paulo FC, maakte voor hij 20 was voor het eerst zijn opwachting in de Seleção  en verkaste in 1998 toen hij 21 jaar was voor 21,5 miljoen pond naar Real Betis. Daarmee was de overgang van de jongste loot aan de Braziliaanse wereldsterrenboom naar Europa de duurste transfer aller tijden. Duurder dan bijvoorbeeld Ronaldo, die een jaar eerder voor 19 miljoen pond naar Internazionale FC was verkast. Om even een perspectief te schetsen.

De eerste twee jaren in Zuid-Spaanse dienst verliepen niet slecht voor de duurste voetballer aller tijden: hij maakt 67 keer zijn opwachting en scoorde daarin vijf maal. Dat nam niet weg dat Betis aan het eind van Denilson’s tweede seizoen degradeerde. De Braziliaanse linksbuiten speelde een half jaar op huurbasis bij Flamengo, keerde terug in Spanje en zag zijn werkgever wederom promoveren naar het hoogste niveau. Denilson ging echter steeds minder vaak spelen, maakte minder minuten en werd vaker grote delen van de wedstrijd op de bank gehouden. In zijn laatste seizoen bij Betis (2004-2005) was de eens zo veelbelovende linksbuiten gedegradeerd tot een ordinaire en nukkige bankzitter, die slechts tien keer zijn opwachting mocht maken en daarin niet scoorde. Een vertrek was aanstaande, hoewel de Braziliaan nog een meerjarig contract had bij de Andalusische club.

Denilson kende een loopbaan vol ups and downs. Foto: Wikimedia Commons

Denilson kende een loopbaan vol ups and downs. Foto: Wikimedia Commons

Girondins Bordeaux nam de voormalig duurste speler van de wereld in de zomer van 2005 over van Betis, hoewel de transfersom nooit openbaar gemaakt is. Het behoeft geen wiskundig inzicht om met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid te kunnen vaststellen dat de Zuid-Spaanse club flink had moeten afschrijven op de nooit ontbolsterde vedette. Bordeaux was echter niet spekkoper. Nog niet eens zozeer omdat de linksbuiten niet presteerde: hij stond vrijwel altijd in de basis van de ploeg die dat seizoen tweede werd achter het ongenaakbare Lyon. De volgende zomer werd  tijdens de contractonderhandelingen echter duidelijk voor de Franse club wat het betekende om de voormalig duurste speler van de wereld in de gelederen te hebben.

Denilson’s eisen ging het clubbestuur te boven en aldus vertrok de baltovenaar naar het einde van de regenboog voor sportief zwalkende voetballers. Ja, bij Al Nasser stond een grote pot goud klaar voor de Braziliaanse linksbuiten en dus vertrok Denilson naar Saudi-Arabië. Na vijftien wedstrijden en drie doelpunten had hij het gezien in de woestijnstaat en verkaste hij naar FC Dallas in de VS. Uiteraard ging nog steeds voor niets de zon op wat betreft Denilson en hij werd dan ook Dallas’ ‘designated player’: de ene uitzondering die elk team op het opgelegde transferplafond mocht maken. Een investering die zich niet bepaald uitbetaalde, met 8 optredens en een schamele goal. Dallas besloot dan ook niet de optie in het contract te lichten aan het eind van het jaar en Denilson kon weer naar een andere club uitzien.

Hij vertrok naar zijn thuisland en verdween enigszins van de Westerse radar. In januari 2009 werkte de Braziliaan enkele stages af in Europa, waaronder bij Bolton Wanderers, maar een contract zat er voor de flets geworden linksbuiten niet in. Toch wist hij een half jaar later nog een keer de voetbalwereld te verbazen. Niet vanwege een van zijn acties op het veld, maar meer vanwege de keuze voor de geografische locatie van het gras waar hij zich voortaan over voort zou bewegen: Vietnam.

Er zijn altijd voetballers geweest die voor profverbanden in exotische oorden gingen, maar daarbij denken de meeste mensen aan toch relatief bekende competities als de Japanse, Australische of Saudi-Arabische. Maar Vietnam, nee zo bont had tenminste ondergetekende het nog niet meegemaakt. En waarschijnlijk had ook Denilson zich verkeken op de charme van het voetballen in de trotse communistische republiek. Hij speelde er welgeteld één wedstrijd, waarin hij evenwel scoorde, maar kwam daarna niet meer in actie voor het respectabele Xi Măng Hải Phòng FC. De Braziliaan beëindigde na drie weken zijn contract van zes maanden: hoeveel hij van de beloofde 5,5 miljoen dollar uitbetaald kreeg valt slechts te gissen.

Naast duurste voetballer was Denilson nu dus ook Vietnamveteraan.  Maar in tegenstelling tot zijn naamgenoten behoeft deze veteraan geen medelijden, maar wij – het voetbalpubliek – des te meer. De cijfers spreken voor zich: zestien jaar profvoetbal, 331 wedstrijden, 30 doelpunten. Denilson was reeds op zijn twintigste op zijn hoogtepunt, het derde jaar van zijn carrière, terwijl de dertien daaropvolgende seizoenen telkens achteruitgang betekenden. Geheel in stijl van zijn te vroeg opgeblazen en daarna langzaam en teleurstellend leeglopende carrière hing de getructe buitenspeler in 2010 zijn kicksen in obscuriteit aan de wilgen. In Kavala, Griekenland, waar hij in een heel seizoen niet één keer aan spelen toekwam.

Over Thomas Vries

"Mijn voorliefde voor voetbal en voetbalverhalen komt voort uit een in mijn jeugd ingeslopen gevoel van miskenning. De kleine Thomas – rechtsbuiten van D-1 van VV Beegden – schreeuwt in mijn volwassen zelf over het algemeen hard om aandacht die hij als – laten we eerlijk zijn – matig begenadigd manusje-van-alles nooit kreeg van jeugdtrainer Grad. Daar komt ook mijn onvoorwaardelijke steun aan de underdog vandaan: zie het als een verlate zelfrechtvaardiging. Aldus voel ik me genoodzaakt op een andere manier aan te tonen dat ik heus wel ergens goed in ben wat betreft voetbal: niet zozeer tegen een bal trappen, maar meer het schrijven van het voetbalverhaal. Als door het postmodernisme beïnvloede cultuurhistoricus en stadsgeograaf is het mijn doel om aan De Skybox bij uitstek narratieve bijdragen te leveren. Het gaat mij vooral om het uitwerken van een gekozen thema, een invalshoek, een mooie anekdote of metafoor: onderwerpen als sociale vereniging, de tragiek van het zwarte gat na de voetbalcarrière en het persoonlijke verhaal van een net-niet wereldberoemde voetballer, dát zijn de verhalen die ik graag als ware het een voorleesavondje aan het publiek van deze website wil vertellen. De mogelijkheid tot het uitwerken van een heel kleine metafoor, een vergeten tragiek, tot een kort romanachtig verhaal is waarom ik met veel enthousiasme samen met mijn compagnons dit initiatief heb opgericht."

Reacties

Nog geen reacties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: