//
Artikel
Artikelen

Pilletjes in de Venlose kleedkamer. In de ban van doping in het voetbal

In een periode waarin vrijwel dagelijks de woorden ‘sport’ en ‘doping’ aan elkaar worden gekoppeld in het wielrennen, wordt wel eens vergeten dat ook andere sporten met het d-woord te maken hebben gehad. Natuurlijk, het verhaal bij atletiek is bekend, op het ijs wil er ook nog wel eens iemand zich vergrijpen aan een verboden middel om zo een poging te doen de Friese kampioenen te onttronen en ook uit  het zwembad is al een enkeling gevist vanwege dopinggebruik. Ook in het voetbal steekt doping wel eens de kop op. Herinneren we ons het nandrolon-verhaal rondom Jaap Stam, Frank de Boer en Edgar Davids nog aan het begin van deze eeuw? Met dit dopingverhaal duikt de Skybox nog verder terug in het verleden. Naar De Koel aan het einde van de jaren zeventig van de vorige eeuw om precies te zijn. Dit verhaal gaat over geruchten over pilletjes in de kleedkamer van VVV-Venlo onder leiding van Hans Croon.

Johan Cruijff tussen Stefan Kurcinac (links) en Mikan Jovanovic

Johan Cruijff tussen Stefan Kurcinac (links) en Mikan Jovanovic

VVV had in die periode een prima generatie, dat mag wel gezegd worden. Onder leiding van Rob Baan promoveerde de club in 1976 via de nacompetitie naar de Eredivisie. De Rotterdamse trainer maakte van de Venlonaren in die periode een team dat vooral thuis bijna niet te verslaan was. Doelman Jochen Vieten, verdedigers als Harrie Schreurs en Gerrie van Rosmalen, maar ook Pietje Pala en Albert van der Weide zijn namen die bij veel Venlonaren wel een belletje doen rinkelen. Op het middenveld bikkelde destijds Dick Advocaat, maar de grootste publiekslievelingen waren Stefan Kurcinac en Mikan Jovanovic, twee Joegoslavische aanvallers. Dit elftal, in combinatie met trainer Baan, was een garantie voor succes.

Rob Baan verliet VVV in 1978 om assistent te worden van bondscoach Jan Zwartkruis bij het Nederlands Elftal. Bij de kwaliteiten van de selectie en de almaar toenemende groei in reputatie van de club hoorde een toptrainer, zoveel was duidelijk. Die werd gevonden in Hans Croon, die een indrukwekkend curriculum vitae op had gebouwd in België. Daar had hij immers, met Anderlecht, de Europa Cup II gewonnen door in de finale van West Ham United te verslaan.

De nieuwe trainer Hans Croon

De nieuwe trainer Hans Croon

Zodoende waren de Venlose verwachtingen in de zomer van 1978 hooggespannen. Een toptrainer en een selectie op de toppen van zijn kunnen: dat moest een gouden combinatie vormen. Het liep anders. In Dan wordt een goal geboren, veertig jaar betaald voetbal in Noord-Limburg uit 1994, legt journalist Theo Vincken in samenwerking met archivaris Baer Diddens haarfijn uit hoe het er dat seizoen in de kleedkamer aan toe ging. Croon ergerde zich dood aan de, naar zijn mening ‘veel te nette en te burgerlijke’ bestuursleden. ‘Voetbaltrainers moeten geld hebben en een klein beetje tot de maffia behoren’, zo liet de trainer in die periode optekenen.

Wat Croon met die laatste zinsnede bedoelde, lekte met het boek van Vincken en Diddens uit. Gedurende de eerste seizoenshelft dook er steeds vaker een schimmige man, naar verluid afkomstig uit de wielerwereld, in Croons nabijheid op. Volgens aanvaller Jovanovic  was het deze man die Croon op het idee van doping zette. In het boek haalt hij de situatie terug in zijn herinnering:

‘Ik heb nooit geweten hoe die vriend heette. Ik heb hem wel ontmoet. Dat was op de ochtend van de wedstrijd tegen NEC. Samen met Pala en Krieger moest ik van Croon naar het Hotel Wilhelmina komen. Daar werden we één voor één naar het toilet geroepen. Croon en die andere man vonden dat we wat extra’s nodig hadden. We waren al wat ouder, VVV stond er slecht voor en dus waren de belangen groot. Het was voor mij de eerste en meteen ook de laatste keer dat ik die pilletjes heb ingenomen. Ik heb me de hele wedstrijd rot gerend, maar had voor me zelf totaal geen idee waar ik mee bezig was. Na de wedstrijd ben ik heel misselijk geworden. Ik kon niet slapen, pas na drie dagen kreeg ik weer enige rust in mijn lichaam.’

Voor zowel Croon als VVV liep het niet uit op een successtory. Na zeventien wedstrijden had het bestuur er genoeg van en wees het de trainer de deur. Vanuit zowel bestuur, als vanuit de trainer werd er nooit een woord gesproken over de dopingkwestie. Alles werd klaarblijkelijk in de doofpot gestopt, totdat in 1994 Vincken en Diddens met hun boek op de proppen kwamen en –  tot op de dag van vandaag publiekslieveling –  Jovanovic uit zijn school klapte. Het is zonde dat Croon zelf niet meer heeft kunnen reageren op de aantijgingen. In 1985 overleed hij door een noodlottig ongeval. Hij had op dat moment overigens niet meer de naam Hans Croon. Omdat hij zich in 1983, na zijn ontslag bij Lierse SK, aansloot bij de sektarische spirituele Bhagwanbeweging, veranderde hij zijn naam in Shunyam Avyaku.

Hoe dan ook, de geruchten rondom Croon in Venlo versterken de gedachte dat doping overal de kop op kan steken. Al blijft het veelbetekenend dat de schimmige persoon uitgerekend uit de wielerwereld afkomstig was…

Bron:

B. Diddens en T. Vincken, ‘Dan wordt een goal geboren. Veertig jaar betaald voetbal in Noord-Limburg’

Over Remy Maessen

"Ik herinner het me als de dag van gisteren. Het was zaterdagmiddag rond een uur of twee. Die ochtend had ik – als voorhoedespeler van de D-jeugd van de inmiddels niet meer bestaande voetbalclub KVC – waarschijnlijk weer wat kansen om zeep geholpen en ik zat inmiddels huiswerk te maken. Mijn vader, toenmalig bestuurslid van VVV, vroeg of ik zin had om die avond samen met hem naar ‘De Koel’ – nog steeds Neerlands meest pittoreske voetbalstadion – te gaan voor de wedstrijd tussen VVV en FC Den Bosch. De Venlonaren hielden het Den Bosch van Ruud van Nistelrooij en Anthony Lurling op 1-1 en mijn liefde voor het spelletje was geboren. Inmiddels, 14 seizoensgidsen van Voetbal International verder, ben ik bijna afgestudeerd als parlementair historicus en durf ik te zeggen dat ik van meer antiquarische voetbalfeitjes – van lang vergeten eindtoernooien tot de Nigeriaanse competitie anno 2011 – op de hoogte ben dan menig ander liefhebber. Deze feitjes zal ik – evenals mijn ervaring als hoofredacteur van diverse tijdschriften – gaan aanwenden om dit initiatief tot een succes te maken. Kleine momentjes en kenschetsen van vergeelde voetbalbladzijden vormen mijn specialisatie – bedoeld om bij elke lezer een ‘aha-erlebnis’ op te wekken."

Reacties

Reacties zijn gesloten.

%d bloggers liken dit: