//
Artikel
Artikelen

Ploeteren in de bloedkuul. Een avondje NEC-ADO Den Haag in De Goffert met De Skybox

Vrijdag 5 oktober 2012. We zijn in het Goffertpark, Nijmegen. Terwijl de regen de bomen teistert schreeuwen paddestoelen en vallende bladeren in stilte om aandacht. De donkerte van het bos wordt in de verte doorbroken door het felle licht van vier fiere stadionlampen: we zijn nabij Stadion De Goffert, Nijmegen. Op het programma staat vanavond een wedstrijd tussen de Nijmegen Eendracht Combinatie (NEC) en Alles Door Oefening (ADO) Den Haag. Op papier een kleurloze wedstrijd in de grauwe middenmoot der Eredivisie, in praktijk een bron van spanning voor de van rood-zwart-groene sjaals voorziene fans. Terwijl Moeder Natuur andermaal huilt op de daken van De Goffert horen we in de verte de noppen klakken door de gangen. Kom mee met De Skybox voor een kijkje achter de schermen en beleef hoe de pers een gemiddelde Eredivisie wedstrijd volgt.

Vrijdagavond 19:30, Goffertstadion Nijmegen.

NEC-speler Leroy George (L) in duel met ADO Den Haag speler Aaron Meijers (R). Foto afkomstig van: http://www.gelderlander.nl ANP Proshots

We duiken dieper de spelonken van het stadion in. Ver weg, diep in de romp van het stadion is het kloppende hart van de media te vinden. Terwijl journalisten zich laven aan slappe koffie banen wij ons een weg tussen camera’s en bedrading en snellen we langs de kleedkamer van ADO Den Haag, waar kersverse Oranjeklant Aaron Meijers schaapachtig voor zich uit staat te staren. Terwijl aanvaller Charlton Vicento en de multifunctionele Dion Malone staan te ginnegappen op de gang vervolgen wij onze weg naar het groepje journalisten in de persruimte. Op de muur hangt een wanddekkende foto van de laatste editie van NEC-Vitesse: in de verte ontwaren we de naar Anderlecht FC vertrokken Bram Nuytinck. De wetenschap dat zijn plaats nu wordt ingenomen door de jonge doch onzekere Pavel Cmovs wakkert de weemoed naar het verleden aan. In het gezoem om ons heen vangen we geluiden op over de schijnbare vormcrisis van NEC-doelman Gabor Babos, de uitblijvende doelpunten van Melvin Platje en ergens horen we de woorden ‘Leroy George’ en ‘mooiweervoetbal’ in één zin uitgesproken worden. Het is duidelijk: de lokale pers neemt nooit een blad voor de mond achter de schermen. ‘Nuilen’ is dan ook een woord dat zich prima thuisvoelt in het voetbalvocabulaire van de gemiddelde Nijmegenaar. Terwijl we met hete koffie en een broodje naar buiten lopen zien we recht voor ons de opnames van Eredivisie Live. Presentator Kees Jansma oogt net zo Bourgondisch als op televisie, terwijl analyticus Kenneth Perez erbij staat alsof hij zo uit de Jack&Jones is komen lopen. Nonchalant, hand in de zak en sjaaltje om de nek: de wintermode 2012-2013 is niet van het meest masculiene soort zo lijkt.

Terwijl de spelers zich gereed maken om het veld op te gaan, zoeken ze bevriende journalisten op om een praatje te maken. Dat dezelfde spelers twee uur later mediageprepareerde antwoorden staan te geven aan diezelfde journalisten, die een distantie bewaren als nooit tevoren, deert niemand: de kracht van het scherm is niet te onderschatten. Terwijl de spelers hun ogen de kost geven aan het vrouwelijk ontvangstcomité bij de persruimte is het wachten totdat de Eredivisie-Livetune uitgeraasd is. Wie ooit bedacht heeft dat DJ Tiësto iets toe kan voegen aan de sfeer van een wedstrijd heeft het mis: terwijl de regen klettert zit het hele stadion te wachten op dat fluitsignaal. Datzelfde stadion geeft de indruk knus te zijn. De origine ervan dateert uit de jaren dertig van de twintigste eeuw, toen de bouw van het stadion als werkverschaffingsproject in de crisisrijke jaren menig Nijmegenaar aan een baan kon helpen. Met bloed, zweet en de spreekwoordelijke tranen werd de kuil waarin het huidige voetbalpodium ligt gegraven: een locatie die tegenwoordig de geuzennaam ‘bloedkuul’ met zich meedraagt. Met een gesloten sfeer met tribunes die relatief dicht op het veld staan oogt het 12.500 zitplaatsen tellende toneel als een typisch stadion uit de provincie: compact met de mogelijkheid tot spooktaferelen.

Vrijdagavond 19:55, Goffertstadion Nijmegen.

Dan gebeurt het: scheidsrechter Ed Janssen trotseert de buien en terwijl de spelers volgen klinkt er een holle oerkreet van ergens achter in de rij. Of wijlen Rinus Michels gelijk had met zijn stelling dat voetbal oorlog is, valt te betwijfelen, maar ergens in de Goffert is nog een speler te vinden die zich een legercommandant waant. Veel indruk maakt het niet, want terwijl de spelers gedwee het veld oplopen staat het journaille gapend of met een sigaret toe te kijken. We haasten ons naar boven richting de perstribune, alwaar de reporters van RTV Nijmegen1 hun analyse met veel enthousiasme beginnen. Het Haagse accent van enkele collega’s iets verderop verraadt dat niet iedereen op de perstribune een rood-zwart-groene bril op heeft. Terwijl de fanatieke fans achter het doel zwaaien met de vlaggen van hun club, roept de stadionspeaker de namen op. Dat de fans harder juichen bij het horen van de namen Navarone Foor en Kevin Conboy dan bij die van Michel Breuer en Melvin Platje geeft aan dat voetbalverstand niet louter aan het journaille toe te schrijven is. Terwijl de laatste fans zich haasten naar de tribunes klinkt daar de fluit: let the games begin.

Vrijdagavond 20:00 – 21:35, Goffertstadion Nijmegen.

Terwijl de joelende fans roepen om strijd en passie ogen de eerste 30 minuten van de wedstrijd vooral als een uit zijn pak gegroeid trainingspotje. Ballen worden ingeleverd, rondgetikt achterin en vervolgens zielloos en onnauwkeurig van A naar B verplaatst. Nee, de kijker is geen getuige van voetbal uit de hoge school. Terwijl jongeling Navarone Foor zich een slag in de rondte werkt en ook rechtsbuiten Leroy George zich van zijn beste kant probeert te laten zien oogt het optreden van met name Michel Breuer, Pavel Cmovs, Ryan Koolwijk en Melvin Platje als uit de hand gelopen campingvoetbal. De zenuwen gieren niet alleen over het veld, maar ook door het stadion. De geest van de nederlagen van NEC tegen FC Twente en Ajax woekert nog door het stadion, zo lijkt het. Diepe zuchten en in plat Nijmeegs uitgevoerd gevloek voeren de boventoon op de tribunes. De spelers van ADO lijken het ondertussen allemaal wel best te vinden: de verdediging komt de middenlijn niet over en de doorgaans zo gevaarlijke spits Rydell Poepon lijkt een snipperdag genomen te hebben. Het hele stadion slaakt dan ook een zucht van opluchting als het fluitsignaal voor de rust klinkt.

Stadion De Goffert in Nijmegen oogt knus en gezellig, zeker bij avondlicht. Foto afkomstig van: http://www.whotalking.com

Snel vervolgen wij onze weg naar de perskamer. “Het was weer heulemahl nèks” horen we meerdere malen om ons heen. Aan cynisme geen gebrek in de persruimte. Terwijl de supporters zich dringen rondom de horeca-etablissementen komt de geur van koffie, Unoxworsten en gevulde koeken ons tegemoet. Waarschijnlijk stroomt het bier pas later op de avond in de caférijke binnenstad. Terwijl de fans amper hun zitplaatsen hebben teruggevonden, krult NEC-aanvaller Leroy George de 1-0 binnen uit een magistrale vrije trap. Het voorheen zo murw gebeukte publiek laat het stadion trillen op haar grondvesten. Achter ons worden de Nijmeegse lokale journalisten gek en wordt George nog net niet het Nederlands Elftal in gebruld – opportunisme viert op de voetbaltribunes hoogtij, zo blijkt vanavond eens te meer. Opluchting maakt zich meester van het publiek en de eerste zaden voor een mooie Nijmeegse avond zijn gelegd. Na enkele cruciale missers voor het doel van ADO-doelman Zwinkels is daar plotseling de stilte.

Verdediger Rens van Eijden gaat gruwelijk in de fout door in eigen strafschopgebied over de bal heen te maaien om ADO daarmee in stelling te brengen voor de gelijkmaker. Woorden die het daglicht niet kunnen verdragen galmen over de tribunes heen en NEC is terug bij af. Terwijl de ADO-fans – die zich de gehele wedstrijd keurig gedragen – uit hun dak gaan lijkt de euforie van enkele minuten eerder totaal verdwenen. Hoewel ADO-spits Rydell Poepon Michel Breuer andermaal in de luren legt en NEC-invaller Rick ten Voorde de winnende treffer op zijn schoen heeft komen beide ploegen niet meer tot scoren en eindigt het duel in een bloedeloze 1-1. Niemand die er wat aan heeft.

Vrijdagavond 21:45 – 22:30, Goffertstadion Nijmegen.

Terwijl de spelers van NEC een bedankronde over het veld maken begeven wij ons richting de Mixed Zone. Het is hier, waar de hardboard reclameschotten van Eredivisie Live de sfeer bepalen, waar spelers mediatraining komen verraden en trainers hoop zoeken uit de meest treurige omstandigheden. Wanneer journalisten vragen naar het verloop van de wedstrijd zijn het leuzen als “Als je niet scoort, dan win je niet” en “We hebben goed gespeeld, maar dan moet je jezelf belonen” die blijk geven aan de gevolgen van mediatraining voor serieuze journalistiek. Terwijl de vakkundige reporter van NEC-TV op een juiste manier kritisch doorvraagt, weten de spelers elke kritische vraag te ontwijken en niet verder te komen dan het intrappen van open deuren. De mediamanager heeft in dit kader zijn werk goed gedaan. Dat geldt niet voor spelers Leroy George en Geert-Arend Roorda, die ondanks eerder gemaakte afspraken als een dief in de nacht De Goffert verlaten en het journaille en daarmee de thuisblijver in de kou achterlaten.

Wanneer ADO-stopper Vito Vormgoor langs komt lopen volgt er een diep doorzengende geur van Playboy-aftershave. Moeders berg uw dochters vanavond in de nachtclubs van Den Haag. De kortgeschoren Wormgoor en van oorbel voorziene Charlton Vicento ogen alsof ze grootse plannen hebben vanavond. Het beeld van een door de nachtclub laverende Wormgoor blijft in ons hoofd hangen terwijl we naar de ongeïnspireerde oneliners van NEC-verdediger Michel Breuer staan te luisteren. Hoewel Breuer doet geloven dat NEC de Haagse trots van het kastje naar de muur gestuurd heeft, komen zijn eigen prestaties niet ter sprake. Verder dan “Het is fijn om een basisplaats te hebben en er te zijn voor de jonge jongens” komt de verdediger niet en met weemoed denken we terug aan personalities als Björn van der Doelen en Patrick Pothuizen. Terwijl trainers Maurice Steyn en Alex Pastoor niet onderdoen voor elkaar voor wat betreft voorspelbare antwoorden slenteren wij richting de uitgang. De Goffert loopt leeg en de stilte keert terug in de donkerte van het bos, terwijl Moeder Natuur nog immer emmers regen leeggiet over de bladerloos wordende bomen We mogen dan getuige zijn geweest van een avondje slaapverwekkend ploeteren in de bloedkuul, we namen wel een kijkje in een unieke wereld. Waarvan akte.

Over Boudewijn Wijnacker

"Voetbal is voor mij meer dan datgene dat zich binnen de lijnen afspeelt. Als cultuurhistoricus en stadsgeograaf ben ik van mening dat het bestaan van een BVO kan bijdragen aan de identiteit, historie en het karakter van een dorp, stad of regio. Vooral het mannelijke deel van een stedelijke populatie kent vaak een sterke affiniteit met een plaatselijke voetbalvereniging. Het is deze invloed van een voetbalvereniging op de samenleving die voor mij de drijfveer vormt voor het oprichten van De Skybox met mijn zeer gewaardeerde collega’s. Mijns inziens blijft dit spanningsveld tussen maatschappij en voetbal onderbelicht in overige voetbaltijdschriften en websites: voor zakelijke verslagen van gespeelde wedstrijden verwijs ik je dan ook graag door naar andere webpagina’s. Daar waar mijn collega’s meer thuis zijn in de internationale naam en faam van het voetbal, duik ik graag in de spelonken van het Nederlandse betaalde voetbal, met name de Eerste Divisie. Voetbal staat hier dicht bij de mensen, getuige de van een gratis seizoenskaart voorziene fans van Helmond Sport, die vanaf hun tuinstoelen op het dak van het schuurtje in de eigen tuin het vaak matige voetbal gade kunnen slaan. De lezer kan van mij licht cynische beschouwingen van opmerkelijke gebeurtenissen verwachten, die zich zowel binnen als buiten de lijnen afspelen. Bovendien zal ik me focussen op nostalgisch getinte artikelen, analyses van de cultuurhistorische waarde van door de tand des tijds aangetaste voetbalstadions en odes aan vergeten voetballers."

Reacties

Reacties zijn gesloten.

%d bloggers liken dit: