//
Artikel
Artikelen, De Skybox telt af...!

De Skybox telt af…! 12-11-10

De competitiestart komt langzaam steeds naderbij en – hoewel de transfermarkt nog op volle toeren draait – slaan de heren redacteuren van De Skybox de handen ineen met een blik in een glazen bol. Welke clubs gaan het goed doen en wie gaat tegenvallen? We tellen af naar de nummer 1 op 10 augustus, met vandaag de teams uit de grijze middenmoot: 12-11-10.

12. FC Utrecht

 “De clubleiding heeft altijd tegen mij gezegd dat ik hoofdtrainer zou blijven”, liet Jan Wouters enige weken terug optekenen na verlenging van zijn contract als hoofdtrainer van de club uit de Domstad. Het grenzeloze vertrouwen van Wouters ten spijt, diens Curriculum Vitae spreekt niet bepaald tot de verbeelding, evenals het feit dat de term ‘Wouters’ en ‘sprankelend voetbal’ nimmer in één zin worden uitgesproken. Door financiële perikelen bleek eerste keus Co Adriaanse onhaalbaar, waardoor algemeen directeur Wilco van Schaik – die onlangs nog sprak over een ‘topsportklimaat’ binnen de Galgenwaard – koos voor de easy way out Wouters. Met de doelstelling kan de nimmer succesvolle trainer het doen: Europees Voetbal . Dat hoogmoed zoals zo vaak voor de val komt lijkt ook in de vierde stad van Nederland een gegeven. Met een elftal waarin sterkhouders Alje Schut, cultheld Frank Demouge en Mihai Nesu (al dan niet noodgedwongen) afscheid hebben moeten nemen wacht Wouters een loodzware taak.

De Utrechtse hoop in bange dagen: Jeroen Verhoeven?

De Utrechtse hoop in bange dagen: Jeroen Verhoeven?

Niemand in Utrecht zal treuren om het vertrek van keeper Junior Fernandez: de man, wiens vader ongetwijfeld een held op de lijnen was, blijkt met de staart tussen de benen de Domstad uit gejaagd. De geluiden dat voormalig Ajacied Jeroen Verhoeven meetraint met de Utrechtse équipe zal niemand vrolijk maken: flauwe internetgrappen gegarandeerd. Toch heeft Utrecht in het doel weinig te vrezen: met Robbin Ruiter heeft het team dit seizoen een meer dan getalenteerde doelman in de gelederen. Verdediger Dave Bulthuis moet het ondertussen vooral van zijn tatoeages hebben en maakt tot dusverre met name indruk in het krachthonk. Goed nieuws voor de fans is de mogelijke terugkeer van beroepsgeblesseerde Jacob Mulenga, die met zijn kwaliteiten de Utrechtse malaise ontstijgt en een garantie voor aanvallend gevaar genoemd mag worden. Tel daar de kwaliteiten van Nana Asare en verdediger Jan Wuytens bij op en Utrecht blijft gevrijwaard van het degradatiespook. Het gevaar hoeft niet verwacht te worden van voormalig Almere-middenvelder Gianluca Nijholt, van wie gezegd wordt dat hij meer tijd voor de spiegel doorbrengt dan in het strafschopgebied van de tegenstander. En dat miskoop Alexander Gerndt vooral de kranten haalde door wangedrag buiten de lijnen weet inmiddels iedere Utrechtsupporter, op technisch directeur Foeke Booy na. Niemand in Utrecht zal eveneens met heimwee denken aan de prestaties van Johan Martensson en wie aan verdediger Marcus Nilsson denkt, denkt vooral in termen van ‘Jupiler League’ en ‘Sportpark Schoonenberg’. Ook de flegmatieke zakjapanner Yoshiaki Takagi kwam in vijftien duels nog maar tot een schamel doelpunt en bewijst daarmee dat niet iedere zoon van het land van de rijzende zon de beloftes van oud-Feyenoorder Ryo Miyaichi met zich meedraagt. Ongewis is het hoe de Australische middenvelders Tommy Oar en Adam Sarota zich ontwikkelen: ontbolsteren ze, of blijven ze op het huidige niveau steken? Het is dan ook te hopen dat Mulenga het op zijn heupen heeft, anders is een twaalfde plaats nog een al te rooskleurige voorspelling voor de Domstedelingen.

11. NAC Breda

De geest van het verleden woekert rond in Breda. Met één van de oudste selecties uit de Eredivisie weet NAC jaar op jaar een stabiele plek in de middenmoot te garanderen, de vruchten plukkend van een schat aan Eredivisie-ervaring en het kennen van de klappen van de zweep. Doelman Jelle ten Rouwelaar, aanvaller Anthony Lurling, Jordy Buijs en Mike Zonneveld zijn allen gepokt en gemazeld in de hoogste divisie die ons land rijk is. Tel daar de aankopen Mark Looms en Anouar Hadouir bij op en NAC vertrouwt wederom op de oude garde. Hadouir bewees bij Roda onherroepelijk te kunnen voetballen, terwijl Looms bij Heracles vooral uitblonk in het inspelen op de gevoelens van de fans, kwaliteiten of niet. Hoewel dergelijke spelers vaak stuk voor stuk slachtoffer zijn van de grillen van de tijd, komen ze gezamenlijk op basis van hun ervaring tot een gemiddeld resultaat. Dat paniekvoetbal niet altijd tot het gewenste resultaat leidt bewees NAC Breda vorig seizoen. In een vlaag van verstandsverbijstering werden in de winterstop Stefano Seedorf, Nourdin Boukhari en oud-Ajacied Jeffrey Sarpong binnengehaald als redders in nood van het zieltogende NAC. Geen van de heren wist een onuitwisbare indruk te maken en de drie miskopen werden dan ook zonder genade de deur gewezen. Niemand die er om zal malen.

Het verlies van middenvelder Robert Schilder aan FC Twente zal zich doen voelen, maar niemand in Breda zal rouwig zijn om het vertrek van mooi-weer-verdediger Milano Koenders, enfant-terrible Santi Kolk en de geflopte Ajaxbeloftes Roly Bonevacia en Florian Jozefzoon, de levende bewijzen dat de Ajaxopleiding ook B-garnituur uitpoept. Dat de NAC-selectie daarmee wat smal wordt is een consequentie van het bezuinigingsbeleid van de immer in financiële perikelen verkerende club, maar op Schilder na zal geen van de vertrokken spelers heimwee onder de fans veroorzaken. Daarnaast traint oud-Feyenoorder Ebi Smolarek mee in Breda, in de hoop een contract in de wacht te slepen. Niet dat dit geweldig nieuws is voor de Bredase fans: Smolarek wist vorig seizoen bij ADO allerminst te overtuigen en ook hij brengt het leeftijdgemiddelde in Breda zeker niet omlaag.

No-nonsense trainer Karelse moet NAC dit jaar naar veilige haven varen.

No-nonsense trainer Karelse moet NAC dit jaar naar veilige haven varen.

Trainer John Karelse is er één van het kaliber ‘niet lullen maar poetsen’ en zijn assistent Gert Aandewiel blinkt voornamelijk uit in het secuur neerzetten van pionnen en het uitdelen van hesjes op de training. Dat huidig Oranjeassistent Danny Blind hem ooit binnenhaalde als de verlosser van Sparta getuigt vooral van het beperkte voetbalinzicht van de met alle winden meewaaiende Blind. Het succes zal dan ook voornamelijk uit de ploeg zelf moeten komen. Met het elftal van NAC dat weer een jaartje ouder is worden ook de spieren strammer en het uithoudingsvermogen minder. De beloftes van een ‘Avondje NAC’ blijven echter bestaan en een uitwedstrijd in het Rat Verlegh Station zal voor menig Eredivisieclub geen sinecure zijn. Europees Voetbal is een utopie voor de Bredase trots, maar in het land der degradatieblinden is eenoog koning. Vandaar een stabiele plek in de middenmoot in de visie van De Skybox.

10. Heracles Almelo

Heracles Almelo presteert traditioneel beter dan de voorspellers verwachten. Toch zou het elk jaar niet zo’n verrassing moeten zijn. Heracles heeft immers een aantal technisch uitstekende spelers in haar gelederen. Dat dit een gevolg is van een prima scouting constateerde De Skybox in een eerder stadium al. Vooral Lerin Duarte is in dit opzicht het vermelden waard. De technisch begaafde middenvelder was het afgelopen seizoen een van de betere spelers op het kunstgras en het lijkt een kwestie van tijd voordat de Tukkers een berg geld aan deze linkshalf gaan verdienen. Geld verdienen, dat kunnen de Herclieden waarschijnlijk ook doen aan een mogelijk op handen zijnde transfer van Kameroenees kersvers international Willie Overtoom. Praktisch gratis overgenomen van amateurclub Hollandia, inmiddels een onmisbare schakel op het middenveld. Het is duidelijk: in Almelo hoeft men niet te vrezen voor degradatie.

Daar doet het vertrek van twee sterkhouders niets aan af. Rechtsachter Tim Breukes verruilde deze zomer Almelo voor buur Twente en zijn collega aan de linkerzijde Mark Looms, die de opkomst van Heracles van dichtbij meemaakte, vertrok naar Breda. Daar staat de komst van Milano Koenders, Christian Dorda en de op handen zijnde doorbraak van Mike te Wierik tegenover. Tel daarbij de defensieve kwaliteiten van Ben Rienstra en Jason Davidson op en achterin zit het wel goed in Almelo.

Lerin Duarte: een voorbeeld van uitstekende Almelose scouting en techniek

Lerin Duarte: een voorbeeld van uitstekende Almelose scouting en techniek

Voor het middenveld deed Heracles vrij stiekem al prima zaken. Met de komst van Jeroen Veldmate werd alvast een toekomstige stand-in voor vaste basisklant Kwame Quansah gecontracteerd. Veldmate was een van de betere spelers in de Jupiler League en waarschijnlijk hebben de Heraclieden met zijn komst wederom een gouden zet gedaan, zoals ook de doorstroming van Thomas Bruns en Ninos Gouriye het goede beleid van de Heraclieden bevestigt. De enige vacante positie, die van spits, na het vertrek van Glynor Plet deze winter, wordt ingenomen door talent Geoffrey Castillion, die in dienst van RKC Waalwijk liet zien alleraardigst tegen een bal aan te kunnen trappen. In de voorhoede zal hij geassisteerd worden door de Almelose Braziliaan Everton en de technisch uitstekende Samuel Armenteros.

Heracles doet wat andere clubs graag willen: consistent beleid voeren. Wederom rennen de spelers hun voorbereidingsrondjes onder leiding van Peter Bosz, hetgeen ook de continuïteit bevordert. Toch is de selectie in de breedte niet goed genoeg om aan te haken bij clubs die spelen om Europees voetbal en al zijn die talenten leuk en aardig: Heracles heeft meer ervaring nodig om uiteindelijk de stap naar Europees voetbal te maken.

Over Gastredactie

Mail ons en word gastredacteur!

Reacties

Reacties zijn gesloten.

%d bloggers liken dit: