//
Artikel
Moment van de Week

Week 11: The long road to Kharkiv. Hoe de huidige Oranjeselectie er voor staat richting het aankomende EK

Het stond ergens onderaan de sportpagina. “Ik ben één keer in LA geweest en door de situatie met mijn vrouw die daar nu veel is, zal dat in de toekomst zeker wel ter sprake komen”: het zijn de wijze woorden van Wesley Sneijder wanneer gevraagd wordt of hij een luilekkerleven bij LA Galaxy in de schaduw van Hollywood ziet zitten. Naar verluid is Yolanthe haar koffers al aan het pakken. Voor een voetballer die wekelijks de bank warm houdt in Milaan en claimt bij de beste middenvelders van de wereld te horen een opvallende uitspraak. Ruud Gullit kan immers meepraten over het erbarmelijke niveau van de Amerikaanse competitie, waar redelijke voetballers als Dave van den Bergh wekelijks furore maken. De ambities van Sneijder doen geloven dat de ambitie van de kleine middenvelder aan verandering onderhevig is. Een constatering die zorgen baart, daar ook de rest van de beoogde basiself van Oranje niet in grote vorm verkeert. Zelfs Bert van Marwijk uitte deze week openlijk zijn twijfels. Moeten de Oranjefans zich zorgen maken? Een voorzichtige waarschuwing.

En de spitsen slapen rustig door            

Bondscoach Bert van Marwijk staat voor een zware taak.

De ontluisterende nederlaag van het Nederlands Elftal op 15 november jongstleden tegen de Duitse Mannschaft  doorbrak de hype die Nederland sinds het afgelopen WK in zijn greep hield: dit Oranje zou in 2012 meestrijden om de titel van Europees Kampioen in Polen en Oekraïne. Terwijl Edson Braafheid en Gregory van der Wiel een persiflage uitvoerden op de moderne back, deden ook centrumverdedigers John Heitinga en Joris Mathijsen hun best om Nederland ervan te overtuigen dat het Nederlands Elftal het niet van haar verdediging moet hebben. Ondertussen zijn we enkele maanden verder en is Edson Braafheid in de Oranjehiërarchie voorbijgestreefd door non-verdediger Vurnon Anita. Ondertussen vertoeft de geblesseerde Gregory van der Wiel vooral in de Valenciaanse zon en donkere nachtclubs en toont ook hij aan dat anderhalf jaar stilstand geen goed kan doen voor een voetbalcarrière. Datzelfde geldt voor linksback Erik Pieters, die al maanden geblesseerd is en geenszins de redder van de Oranjedefensie genoemd mag worden. Joris Mathijsen houdt in de tussentijd de bank warm in Malaga en John Heitinga heeft het vooral druk met interessant doenerij in nietszeggende FIFA-documentaires. Beide heren zijn voetballend sterk, maar blinken niet uit qua killersmentaliteit, getuige de oorwassing tegen de Duitsers. Wie vervolgens kijkt naar de ranglijst van de Duitse Bundesliga, kan concluderen dat Hamburger SV in jaren niet zoveel tegengoals om de oren heeft gehad nu de nog altijd jonge Jeffrey Bruma wekelijks in de basis staat. Het is dan ook de vraag of de jongeling op het allerhoogste niveau op de been kan blijven. Om over jonge reeds als optie aangeschreven ‘talenten’ als Virgil van Dijk nog maar niet te spreken: Jong-Oranjecoach Cor Pot moet geschrokken zijn van de interlandbeelden van de verdediger die in alles een kopie lijkt van mooi-weer-verdediger Ryan Donk.  Het Groningen-talent zal Mario Gomez en David Villa dan ook zeker niet wakker houden mocht de selectie daar komen.

Ook het middenveld van Oranje werd op die doordeweekse novemberavond volledig overklast door de geoliede Duitse voetbalmachine die bestaat uit de topfitte onderdelen Schweinsteiger, Müller, Khedira en Kroos. Hoewel Mark van Bommel nog altijd acte de présence geeft in het op leeftijd zijnde elftal van AC Milan en daar ook naar behoren presteert, kan men zich afvragen of de routinier nog in staat is om op te boksen tegen de wervelende Duitse loopwonderen. Terwijl Kevin Strootman zich goed ontwikkelt bij PSV, blijft het afwachten hoe de jonge middenvelder zich staande kan houden op internationaal niveau. Nigel de Jong komt wekelijks niet verder dan de dug-out door toedoen van superieure middenvelders als Yaya Touré en Gareth Barry bij het rijke Manchester City. Bovendien is het de vraag of iemand in Nederland nog zit te wachten op de roekeloos om zich heen schoppende De Jong. Ondertussen zit Rafael van der Vaart, ondanks bewezen kwaliteiten, bij Tottenham Hotspur vaker in de fysioruimte dan dat hij voetbalt en het is discutabel of de bij Sporting Lissabon redelijk presterende Stijn Schaars de man is die Oranje op sleeptouw kan nemen. En de vraag of jonge talenten als Jordy Clasie en Leroy Fer op kunnen boksen tegen gelouterde spelers als Tony Kroos, Sergio Busquets en Xabi Alonso is bovenal een retorische.

‘De grote vier’: klaar voor het grote werk?       

Ook Wesley Sneijder verkeert niet in grote vorm, al zal hij zelf anders beweren.

De traditioneel sterkste linie van het Nederlands elftal concentreert zich rondom “de grote vier”: Robin van Persie, Arjen Robben, Wesley Sneijder en de genoemde Rafael van der Vaart. Wie de kranten openslaat weet dat één van de heren wekelijks positief het nieuws haalt: een feitelijke constatering die doet geloven dat Arsenal zonder Robin van Persie ergens rond zou zingen rond de grauwe Engelse middenmoot. Met op het moment van schrijven 22 goals uit 25 wedstrijden is Van Persie dé man bij het zieltogende Arsenal en prijkt zijn naam trots boven aan de lijst der Engelse topscoorders. Het is ondanks het feit dat de nog altijd jonge aanvaller nimmer wist te overtuigen in het Oranjetricot te hopen dat de overige Oranjespelers zich kunnen voegen naar de grillen van Van Persie. Zo haalt Wesley Sneijder dit jaar alleen nog maar het nieuws door zijn egocentrische karakter in plaats van door zijn prestaties bij Inter. Zo claimde Sneijder onlangs na een draak van een wedstrijd ‘in vorm’ te zijn en dat het matige presteren van Inter aan iedereen ligt behalve, jawel, Sneijder zelf. Zelfreflectie is de kleine middenvelder dan ook vreemd gebleven en goodwill onder de fans kweek je er sowieso niet mee. Wellicht dat een nieuwe stap in de carrière van Sneijder een dringende impuls kan opleveren: de geluiden dat Sneijder een lucratief winteraanbod van Manchester United voor285.000 pond salaris per week afsloeg doen echter het ergste vermoeden.

 Ondertussen zijn velen bij Bayern München het erover eens dat FC Bayern beter presteert zónder, dan mét Arjen Robben, terwijl de talentvolle Ibrahim Afellay pas rond het EK zijn eerste speelminuten na een jaar blessureleed kan maken. De internationale media maken zich in dit kader dan ook zorgen. Daarnaast heeft de geldzucht van zaakwaarnemer Frank Schouten ervoor gezorgd dat Eljero Elia verpietert op de bank in Turijn, terwijl Dirk Kuyt wekelijks bewijst dat voetballers zoals hij na hun dertigste volledig opgebrand zijn. Ryan Babel voetbalt tevens niet zo dominant als hij claimt in zijn raps en het is nog maar de vraag of gerespecteerde Eredivisievoetballers als Ola John, Luciano Narsingh en Derk Boerrigter komende zomer in staat zullen zijn om de Oranjeaanval van bruikbare voorzetten te voorzien op internationaal niveau. Wie deze namen afzet tegen de Mario Götzes, Andrés Iniesta’s en David Silva’s van deze wereld weet genoeg: het is te hopen dat Van Persie in vorm is.

Naast Van Persie is het Klaas-Jan Huntelaar die Neerlands’ hoop in bange dagen vormt. Als tormeister  in het Ruhrgebied weet Huntelaar vrijwel wekelijks de highlights van Sport 1 te bereiken. Probleem in deze context: zowel Van Persie als Huntelaar gedijen het best in de vijandelijke zestien en het is de vraag of de overwegend behoudende Van Marwijk balafpakkers als Strootman en De Jong op wil offeren voor de sluwe spits. Huntelaar in de aanval betekent immers een garantie voor goals: wie het Cruijffiaanse “de aanval als beste verdediging”-adagium aanhangt, kan niet om de geboren Achterhoeker heen. Hierop aansluitend bewijst Van Persie wekelijks bij Arsenal dat wanneer een elftal rondom hem heen gebouwd is hij zijn meerwaarde bewijst. Met Huntelaar als aanspeelpunt en Van Persie als sluipmoordenaar bezit Oranje een aanvalsduo waar menig Europees verdediger wakker van zal liggen. De vraag rijst dan ook of de overige Oranjevedetten in dienst willen spelen van de Rotterdammer. Want terwijl Sneijder oreert over een Beckhamesque carrière in de heuvels van Hollywood, kunnen we één ding concluderen: de weg naar Kharkiv is nog heel erg lang.

Over Boudewijn Wijnacker

"Voetbal is voor mij meer dan datgene dat zich binnen de lijnen afspeelt. Als cultuurhistoricus en stadsgeograaf ben ik van mening dat het bestaan van een BVO kan bijdragen aan de identiteit, historie en het karakter van een dorp, stad of regio. Vooral het mannelijke deel van een stedelijke populatie kent vaak een sterke affiniteit met een plaatselijke voetbalvereniging. Het is deze invloed van een voetbalvereniging op de samenleving die voor mij de drijfveer vormt voor het oprichten van De Skybox met mijn zeer gewaardeerde collega’s. Mijns inziens blijft dit spanningsveld tussen maatschappij en voetbal onderbelicht in overige voetbaltijdschriften en websites: voor zakelijke verslagen van gespeelde wedstrijden verwijs ik je dan ook graag door naar andere webpagina’s. Daar waar mijn collega’s meer thuis zijn in de internationale naam en faam van het voetbal, duik ik graag in de spelonken van het Nederlandse betaalde voetbal, met name de Eerste Divisie. Voetbal staat hier dicht bij de mensen, getuige de van een gratis seizoenskaart voorziene fans van Helmond Sport, die vanaf hun tuinstoelen op het dak van het schuurtje in de eigen tuin het vaak matige voetbal gade kunnen slaan. De lezer kan van mij licht cynische beschouwingen van opmerkelijke gebeurtenissen verwachten, die zich zowel binnen als buiten de lijnen afspelen. Bovendien zal ik me focussen op nostalgisch getinte artikelen, analyses van de cultuurhistorische waarde van door de tand des tijds aangetaste voetbalstadions en odes aan vergeten voetballers."
%d bloggers liken dit: