//
Artikel
Dinsdag, talentendag

Dinsdag, talentendag! De Skybox presenteert Nederlands grootste talenten: 20-11

De Skybox presentert de vijftig grootste Nederlandse talenten die in 1990 of later zijn geboren. Elke dinsdag verschijnt hier een aantal talenten, met uiteindelijk op 28 februari de presentatie van ‘s lands drie grootste talenten van dit moment, naar de bescheiden mening van de heren redacteuren van De Skybox. Vandaag de nummers 20 tot en met 11. We gaan vandaag de top 10 tegemoet!

20. Patrick van Aanholt
Bosschenaar Patrick van Aanholt werd al in 2005 door PSV weggeplukt uit de jeugdopleiding van FC Den Bosch. Lang konden de Eindhovenaren niet van de sterke linksachter dan wel centrale verdediger genieten: minder dan twee jaar later haalde Chelsea hem over naar Londen te vertrekken. Dat daar een jaarsalaris van maar liefst 150.000 euro tegenover stond, zal ongetwijfeld mee hebben gespeeld in zijn beslissing. Sindsdien maakte Van Aanholt op huurbasis indruk bij Coventry City, waarna uitleenbeurten bij Newcastle United, Leicester City en Wigan Athletic aanmerkelijk minder succesvol verliepen. Het stempel ‘eeuwig talent’ leek de afgelopen periode steeds nadrukkelijker naar Van Aanholt te lonken, maar dankzij een huurtransfer naar Vitesse, maakte hij deze winter eindelijk zijn debuut op het Eredivisiepodium. In de equipe van John van de Brom speelt Van Aanholt voornamelijk linksachter en maakt hij vooralsnog vooral defensief een zeer degelijke indruk. Of dat voldoende is voor een toekomstige basisplek bij zijn werkgever Chelsea valt te betwijfelen, maar Van Aanholt lijkt wel degelijk over Nederlands Elftal-potentie te beschikken.

19. Jeffrey Gouweleeuw
Terwijl de meeste media-aandacht zich lijkt te richten op Virgil van Dijk, collega-verdediger van die andere club uit Noord-Nederland, ontwikkelt Gouweleeuw zich misschien nog wel stormachtiger. Het grootste voordeel van Gouweleeuw is dat hij niet alleen verdedigend prima zijn mannetje staat, maar dat hij met zijn veelvuldige inschuiven en goede pass ook aanvallend aan de goede prestaties van de Friezen bijdraagt. Dat de centrale verdediger continu voor een man-meersituatie op het middenveld zorgt, komt bijvoorbeeld spelmaker Filip Djuricic erg goed uit. Overigens is Gouweleeuw zelf helemaal geen Fries, maar werd hij geboren in Heemskerk. Op jonge leeftijd werd hij echter door Heerenveen verleid tot een transfer naar Friesland, waar hij zich meteen snel aanpaste. Haalde Trond Sollied hem al in 2009 bij de selectie, onder leiding van Ron Jans is hij volwaardig basisspeler geworden. De aanvallende opvattingen van de nieuwe trainer Marco van Basten zullen van Gouweleeuw wellicht nog een betere speler maken – als hij komende zomer tenminste niet getransfereerd wordt naar een topclub. 

18. Stefan de Vrij
We kwamen er al een heleboel tegen gedurende de afgelopen ‘dinsdag-talentendag’-weken, en ook Stefan de Vrij is een telg uit de veelgeroemde Feyenoord-lichting die momenteel voor succes aan de Maas zorgt. Sinds De Vrij niet meer als rechtsachter gebruikt wordt, maar als centrale verdediger, laat hij zijn mogelijkheden zien. Voor de rechtsachter-positie is De Vrij niet bijzonder geschikt, zo toonde hij eerdere seizoenen aan, voor de positie van centrale verdediger des te meer. Stefan de Vrij in het centrum van de defensie zetten, was waarschijnlijk een van de spaarzame goede beslissingen die Mario Been als Feyenoordcoach nam. Na een blessure kost het De Vrij momenteel moeite om de in vorm zijnde Bruno Martins Indi uit de basis te spelen, maar het lijkt een kwestie van tijd voordat de in alle opzichten veel sterkere De Vrij deze Van Gobbel-kloon naar de reservebank weet te verdringen. En wanneer ook Bruno Martins Indi zich blijft ontwikkelen? Dan zou aanvoerder Ron Vlaar nog wel eens het kind van de rekening kunnen worden. In elk geval lijkt De Vrij momenteel veruit de meest talentvolle van de drie Feyenoord-centrale verdedigers.

17. Ola John
Met Ola maakt wederom een telg uit de John-familie furore in de Eredivisie. Hoewel zijn broers Collins en Paddy om verschillende redenen nooit hun potentiele niveau wisten te behalen, lijkt hun jongste broer Ola John beter op weg. Hoewel de doorbraak van linksbuiten John velen lijkt te verrassen, komt die voor de volgers van de nationale jeugdcompetities waarschijnlijk minder uit de lucht vallen. In het seizoen 2008/2009 werd John immers topscorer van de B-jeugdcompetitie, nog voor Luc Castaignos. In het klassement van beste jeugdspeler werd uit uiteindelijk tweede, achter Rangelo Janga.  John maakt dit seizoen indruk als rechtsbenige linksbuiten met een fantastische dribbel en het vermogen om elke rechtsachter dol te draaien. Zijn ietwat voorspelbare Arjen-Robben-achtige-acties (naar binnen draaien en schieten) van het begin van dit seizoen lijkt hij achter zich te hebben gelaten nu hij ook zijn linkerbeen steeds meer is gaan ontwikkelen en ook meer en meer buitenom gaat passeren. Het gegeven dat Ola John aan zijn zwakheden werkt, toont zijn prima arbeidsethos – dat dus ook in schril contrast staat met met name zijn oudste broer Collins. Als John zich blijft ontwikkelen zoals hij nu doet, dan kan hij een internationale topspeler worden.

16. Tonny Trindade de Vilhena
Linkspoot Trindade de Vilhena is ook al een exponent uit de jeugdopleiding van Feyenoord. De sterke, donkere middenvelder, maakte dit seizoen zijn debuut in de basis en kan zich in Rotterdam in de luwte ontwikkelen. Trindade de Vilhena lijkt in zijn voetbal op Leroy Fer en maakte ook al veel indruk op het gewonnen EK-17 van 2011. Wanneer Otman Bakkal onverhoopt deze zomer de Rotterdammers zal verlaten, moet niemand er gek van opkijken als Trindade de Vilhena stiekem een basisplaats in het Rotterdamse eerste weet te verwerven.

15. Marco van Ginkel
Wat eerder gold voor Davy Pröpper, geldt eveneens voor Amersfoorter Marco van Ginkel: het is buitengewoon bewonderenswaardig als je je momenteel weet te handhaven in het eerste van de duiventil die Vitesse heet. De club, die elke transferperiode wordt overspoeld door internationals van over de hele wereld, had met Van Ginkel haar grootste talent al lang in huis. Hij debuteerde nog voorafgaand aan de Jordania-era en maakte toen veel indruk als ‘hangende spits’ of aanvallende middenvelder. Als zeventienjarig jongetje was Van Ginkel een lichtpuntje in de donkere tunnel die Vitesse op dat moment was. Met de machtsovername van Jordania, de nieuwe spelers die kwamen én de ziekte van Pfeiffer, die bij Van Ginkel werd geconstateerd, werd hij ver teruggeworpen in zijn ontwikkeling. Inmiddels lijkt hij de grootste dip achter zich te hebben gelaten. De sterkste punten van de aanvallende middenvelder zijn zijn passing en techniek en met de gave die hij heeft het ritme van de ploeg te kunnen bepalen, zijn er slechts weinigen gezegend.

14. Jeroen Zoet
Na Marco Bizot en Hobie Verhulst vinden we met Jeroen Zoet de hoogst gekwalificeerde doelman in de lijst. Zoet is van de drie sowieso het verst in zijn ontwikkeling en maakt dit seizoen indruk als huurspeler bij Eredivisieverrassing RKC Waalwijk. De in Veendam geboren en getogen Zoet werd al op jonge leeftijd verleid tot een avontuur in Eindhoven bij PSV. Reeds in het seizoen 2008/2009 werd hij als vierde doelman door Huub Stevens bij het eerste elftal gehaald, maar een aantal zware meniscusblessures wierpen de doelman terug in zijn ontwikkeling. Zoet krabbelde echter langzaam op en werd door PSV dit seizoen met succes dus verhuurd aan de kleine buurman uit Waalwijk. Zoet is voor een doelman niet heel groot,maar heeft fantastische reflexen en bouwt erg goed op. Hij heeft echter nog wel eens problemen met zijn concentratie, maar dat is niet zo gek voor een doelman van zijn leeftijd. Ontwikkelt hij zich voort, dan was de transfer van Tyton naar PSV misschien helemaal niet nodig geweest.

Nathan Aké, bron: http://www.chelseafc.com

13. Nathan Aké
Hagenees Nathan Aké werd al op jonge leeftijd door Feyenoord uit de jeugdopleiding van ADO Den Haag geplukt. In Rotterdam was men overtuigd een groeibriljantje te hebben gecontracteerd en was men verguld met zijn komst. Het enthousiasme verdween niet veel jaren later, toen Aké in 2011 besloot in te gaan op een aanbod van Chelsea, hetgeen de teleurgestelde Leo Beenhakker, toenmalig technisch directeur van de Rotterdammers verleidde tot enkele boze uitspraken over het transferbeleid van de grote Engelse clubs. Feyenoord was een van haar grootste talenten kwijt en sindsdien maakt Nathan Aké zijn speelminuten bij de jeugd van Chelsea. Aké kan uit de voeten als centrale verdediger of verdedigende middenvelder, maakt indruk met een kapsel waar David Luiz jaloers op zou worden en is vooral fysiek sterk en heel snel. Zoals eerder al enkele spelers, was ook Aké een van de grote jongens op het door Nederland gewonnen EK -17 in 2011.

12. Davy Klaassen
Het is opmerkelijk dat van de echt jonge talenten in deze lijst meer Feyenoorders dan Ajacieden opduiken. Davy Klaassen is een uitzondering in dit geheel. Het is altijd gevaarlijk om vergelijkingen te maken, maar Klaassen doet qua inzicht en positie stiekem toch een beetje denken aan Dennis Bergkamp. De in Hilversum geboren Klaassen speelt het liefst kort achter de spits, waar hij met zijn loopacties en goede techniek veelvuldig voor de goal probeert te komen. Dat laatste toonde hij tijdens zijn debuut voor Ajax, toen hij meteen een doelpunt op zijn naam zette. Het moet gek lopen of Klaassen zal niet uitgroeien tot een van de grootste Amsterdamse spelers van de komende seizoenen. Davy Klaassen is niet de allersnelste, maar compenseert dit rijkelijk door zijn vermogen het juiste moment te kunnen kiezen.

11. Anass Achahbar
Na een uitstapje in onze hoofdstad keren we terug aan de Maas. Anass Achahbar is een wendbare spits die dit seizoen zijn debuut in de basis maakte voor Feyenoord. Dat hij dit deed toen al zijn collegaspelers een off-day hadden in De Koel, is een excuus voor zijn onzichtbaarheid in deze wedstrijd. Achahbar is erg klein en ontzettend rap. Hij is geen spits die geduldig kan loeren op kansjes, maar is continu in beweging en laat zich veel zakken naar het middenveld. Hoewel hij ontzettend veel techniek heeft en spelers uit het niets voor het doel kan zetten, lijkt het onwaarschijnlijk dat Achahbar met zijn kleine gestalte uiteindelijk als diepe spits zal doorbreken. Voor fragiele jongens als Achahbar lijkt een plek in de as van het veld te veel gevraagd, maar er loopt natuurlijk in Barcelona een jongen die van deze aanname wekelijks gehakt maakt. Dat Achahbar het zover gaat schoppen is onwaarschijnlijk, maar hij bezit zeker veel potentie.

Over Remy Maessen

"Ik herinner het me als de dag van gisteren. Het was zaterdagmiddag rond een uur of twee. Die ochtend had ik – als voorhoedespeler van de D-jeugd van de inmiddels niet meer bestaande voetbalclub KVC – waarschijnlijk weer wat kansen om zeep geholpen en ik zat inmiddels huiswerk te maken. Mijn vader, toenmalig bestuurslid van VVV, vroeg of ik zin had om die avond samen met hem naar ‘De Koel’ – nog steeds Neerlands meest pittoreske voetbalstadion – te gaan voor de wedstrijd tussen VVV en FC Den Bosch. De Venlonaren hielden het Den Bosch van Ruud van Nistelrooij en Anthony Lurling op 1-1 en mijn liefde voor het spelletje was geboren. Inmiddels, 14 seizoensgidsen van Voetbal International verder, ben ik bijna afgestudeerd als parlementair historicus en durf ik te zeggen dat ik van meer antiquarische voetbalfeitjes – van lang vergeten eindtoernooien tot de Nigeriaanse competitie anno 2011 – op de hoogte ben dan menig ander liefhebber. Deze feitjes zal ik – evenals mijn ervaring als hoofredacteur van diverse tijdschriften – gaan aanwenden om dit initiatief tot een succes te maken. Kleine momentjes en kenschetsen van vergeelde voetbalbladzijden vormen mijn specialisatie – bedoeld om bij elke lezer een ‘aha-erlebnis’ op te wekken."

Reacties

Reacties zijn gesloten.

%d bloggers liken dit: