//
Artikel
De Vergeten Voetballer

Mariano Bombarda, de laatste ‘Bomber’ van Brabant

Hij is een held onder de fanatieke supportersschare van NAC Breda. Zijn naam? Alex Schalk, alias ‘Der Bomber van Breda’. De jonge spits die noodgedwongen de vertrokken Matthew Amoah moest vervangen werd na een flink aantal doelpunten in de voorbereiding omgedoopt tot Breda’s eigen Sturm-und-Drang-spits. De bijnaam van de stevig gebouwde Schalk stamt af van de Duitse tormeister Gerd Müller, de man die op pijnlijk zichtbare wijze de tekortkomingen van Jan Jongbloed openbaarde als doelman van het Oranje uit 1974. Bij het horen van deze naam gaan de gedachten terug naar de laatste ‘Bomber aus Brabant’, de Argentijnse spits Mariano Bombarda. Wat is er gebeurd met de laatste goede spits die in Tilburg speelde; de man die met zijn kenmerkende kont-erin-draaien-en-schieten-stijl steevast garant stond voor doelpunten?

Mariano Bombarda was de laatste topschutter in Tilburgse dienst. Foto afkomstig van: http://www.fcupdate.nl

Oorlog maken in de Tilburgse zestien?
Het is een euvel dat menig Willem-II-directeur bezig heeft gehouden de afgelopen jaren: het vinden van een opvolger voor de onder de supporters beruchte Mariano Bombarda, aanspeelpunt van Argentijnse komaf. Namen als die van caféspits James Quinn – volgens toenmalig trainer Andries Jonker ‘een jongen die weet wat oorlog maken in de 16 betekent’ – videobandaankoop George Moerad – Jonker: ‘de nieuwe Zlatan Ibrahimovic’ – en de twintig kilo te zware Maceo Rigters, die liet zien dat de geneugten van het goede leven een voetbalcarrière om zeep kunnen helpen, passeerden de revue maar allen faalden jammerlijk. De erfenis van Bombarda bleek te zwaar. Als geen ander wist de Argentijn betekenis te geven aan de veelgehoorde kreet ‘oorlog maken in de 16’ en bleek hij middels zijn opvallende stijl van spelen een plaag voor menig verdediger in de Eredivisie en daarbuiten. ‘Een type Bombarda’ werd een veelgehoord adagium onder eredivisiescouts uit de late jaren negentig, ter bewijs van de furore van de in Spanje geboren Argentijn. Spitsen als Danny Koevermans, Johan Voskamp en Mark de Vries – respectabele spitsen bij provincieclubs uit de jaren negentig en vroege jaren-2000 – treden sindsdien in de voetsporen van de Argentijn en laten zien dat beperkte capaciteiten geen onneembare drempel hoeven te zijn voor het maken van goals.

De relevante geschiedenis van Bombarda gaat terug naar het Groningen uit de vroege jaren negentig, toen de Noord-Nederlandse scouts de Argentijnse spits oppikten bij de amateurs van ACV uit Assen, waar de geboren Spanjaard plompverloren terecht was gekomen door een uitwisselingsprogramma. In het hoge noorden wist Bombarda zich al snel te ontpoppen tot publiekslieveling en wist hij in twee seizoenen maar liefst 32 keer het net te vinden. Zijn prestaties bleven niet onopgemerkt en Bombarda verkaste naar het Franse FC Metz. In de asgrauwe Noord-Franse industriestad wist de gemoedelijke Argentijn nooit te aarden en Willem II wist hem uit zijn lijden te verlossen.  Bij de entree in het zuiden des lands begon een nieuwe episode in het boek Bombarda. Met zijn kenmerkende kont-erin-kappen-draaien-en-schieten-beweging werd Bombarda al gauw ‘Der Bomber’ van Tilburg. Trainer Co Adriaanse zag wel iets in de houterige, maar doeltreffende goalgetter en gunde de Argentijn alle vertrouwen. Samen leidden ze de Tilburgse trots naar de voorronde van de Champions League: een feit dat schril afsteekt tegen het tegenwoordig in de Jupiler League actieve Willem II, dat door toedoen van zichzelf schromelijk overschattende managers als Andries Jonker en de baantjeszieke Arno Pijpers, diep is afgegleden naar de  spelonken van het betaalde voetbal. Bombarda in de spits betekende goals, getuige de 51 treffers in 108 wedstrijden voor de Tilburgers.

Adieu tegen de Bomber: de erfenis
Nadat Adriaanse naar Amsterdam verkaste en beroepscharlatan Mark Wotte het roer overnam bleek het gedaan met de liefde tussen Bombarda en Willem II: Wotte ging liever in zee met de Dmitri-Shoukovs van deze wereld om daarmee inleiding te geven in de definitieve demasqué van het Koninklijke Willem II. Op een blauwe maandag contracteerde Feyenoord de Argentijnse spits als stormram achter de populaire Pierre van Hooijdonk: een huwelijk dat niet de liefde bezat van Bombarda’s eerdere verbintenissen. Als uitgerangeerd routinier besloot Bombarda nog een jaartje zon mee te pikken op het Spaanse Tenerife, voordat hij zijn schoenen aan de wilgen hing. Daarna ging Bombarda aan de slag als jeugdtrainer bij Willem II, in de hoop dat er ooit een nieuwe ‘Bomber’ op mag staan als lichtend voorbeeld om de Tilburgse trots uit de duisternis te trekken. Tot die tijd kent Brabant maar één Bomber: bij de aartsvijand NAC uit het nabije Breda. En dat moet ongetwijfeld pijn doen.

Over Boudewijn Wijnacker

"Voetbal is voor mij meer dan datgene dat zich binnen de lijnen afspeelt. Als cultuurhistoricus en stadsgeograaf ben ik van mening dat het bestaan van een BVO kan bijdragen aan de identiteit, historie en het karakter van een dorp, stad of regio. Vooral het mannelijke deel van een stedelijke populatie kent vaak een sterke affiniteit met een plaatselijke voetbalvereniging. Het is deze invloed van een voetbalvereniging op de samenleving die voor mij de drijfveer vormt voor het oprichten van De Skybox met mijn zeer gewaardeerde collega’s. Mijns inziens blijft dit spanningsveld tussen maatschappij en voetbal onderbelicht in overige voetbaltijdschriften en websites: voor zakelijke verslagen van gespeelde wedstrijden verwijs ik je dan ook graag door naar andere webpagina’s. Daar waar mijn collega’s meer thuis zijn in de internationale naam en faam van het voetbal, duik ik graag in de spelonken van het Nederlandse betaalde voetbal, met name de Eerste Divisie. Voetbal staat hier dicht bij de mensen, getuige de van een gratis seizoenskaart voorziene fans van Helmond Sport, die vanaf hun tuinstoelen op het dak van het schuurtje in de eigen tuin het vaak matige voetbal gade kunnen slaan. De lezer kan van mij licht cynische beschouwingen van opmerkelijke gebeurtenissen verwachten, die zich zowel binnen als buiten de lijnen afspelen. Bovendien zal ik me focussen op nostalgisch getinte artikelen, analyses van de cultuurhistorische waarde van door de tand des tijds aangetaste voetbalstadions en odes aan vergeten voetballers."

Reacties

Reacties zijn gesloten.

%d bloggers liken dit: