//
Artikel
Artikelen

Is succes nog altijd te koop? Een analyse van het transfergedrag van Manchester City

Door gastredacteur Jelle Blom

In 2011 won Manchester City eindelijk zijn eerste prijs sinds de spectaculaire coupe van de Abu Dhabi United Group in 2008. Het was weliswaar slechts een FA Cup, maar het is volgens de extravagante eigenaren slechts de eerste stap richting ‘world domination’. Dit jaar staat de club eerste in de Barcklays Premier League en staat het op het moment van schrijven twee punten voor op de voornaamste concurrent en aartsrivaal Manchester United. Maar hoe is dit zo gekomen? En misschien wel belangrijker: hoeveel miljoenen ponden heeft het tot nu toe gekost?

De troostprijs van 2011
De FA Cup werd bemachtigd door het altijd lastige fysieke spel van Stoke City te weerstaan. Het verschil tussen beide elftallen was schrijnend. Stoke City trad aan met typisch Britse spelers als aanvoerder Ryan Shawcross, Jermaine Pennant en Andy Wilkinson, terwijl Manchester City daar een sterrenensemble tegenover stelde met onder andere aanvoerder Carlos Tévez, Mario Balotelli, David Silva, Vincent Kompany en onze eigen karate-kid Nigel de Jong. De hoeveelheid Engelse ponden, die aan de zijde van Manchester op het veld te vinden waren, is bijna niet te geloven. Om over de dure City-bankzitters Dzeko, Vieira en Milner nog maar te zwijgen. De glamour en financiële macht won nipt met 1-0 van het ‘kick-and-rush’-voetbal. De verdedigende middenvelder van 19 miljoen euro, Yaya Touré, maakte het winnende doelpunt in de 74steminuut. Man-of-the-match Mario Balotelli verklaarde naderhand tegen de Guardian echter op een typische Balotelli-manier hoe het seizoen verlopen was: “All season, has been shit.”. Daar valt weinig tegenin te brengen.

Na de overname door Etihad Airways ging het roer radicaal om in Manchester

Manchester City werd in het seizoen 2010-2011 derde achter Chelsea en misschien wel nog pijnlijker: negen punten achter kampioen en stadsrivaal Manchester United. Terwijl Rooney de hoofdprijs boven zijn lege hoofd hees had de prijzenkast van City nog altijd geen waardige aanvulling op de landstitels van 1937 en 1968. City stond tijdens de kerst nog op de tweede plaats achter United, maar kende een tegenvallende tweede seizoenshelft. Sommige analisten verkondigden het gebrek aan cohesie aan als voornaamste oorzaak, anderen wezen slechts naar de sterkte van de concurrenten. Het elftal leek echter in onbalans, tegendoelpunten werden niet bestreden met verdedigende maatregelen, maar slechts door het proberen meer doelpunten te maken dan keeper Joe Hart uit zijn net moest vissen. Het feit bleef echter dat Manchester City het weer niet waar kon maken, ondanks de financiële injectie van dat seizoen en de seizoenen daarvoor. Manchester City trachtte ’s werelds beste spelers naar het City of Manchester Stadium te halen en had daarvoor de bankgarantie nodig uit Abu Dhabi. City slaagde er echter niet in om de Messi’s of Ronaldo’s van deze wereld aan te trekken, dus werden het maar Nigel de Jong en James Milner. Zelfs voor deze spelers betaalde City de absolute hoofdprijs. De eerstgenoemde ordinaire schopper kostte City 19 miljoen euro, terwijl voor de overschatte Engelse ‘winger’ een ruime 31 miljoen euro over de toonbank gelegd moest worden. De kunst van het onderhandelen hebben de olie-sjeiks duidelijk nog niet onder de knie. Natuurlijk is het zo dat alle clubs weten dat Manchester City een belachelijk budget heeft en daarom vragen clubs het uiterste voor middelmatige pseudo-vedetten. Volgens de wetten van het gezonde verstand betekent dit echter niet dat City geen moeite had moeten doen om de transferbedragen tot een normaal niveau te beperken. City laat het geld vloeien alsof het olie is. De elf spelers die tegen Stoke City in de basis stonden vertegenwoordigde alleen al een transferbedrag van 174,2 miljoen Engelse ponden (ongeveer 210 miljoen euro).

Geld is er om uit te geven

Het nieuwe stadion van Manchester City doet in weinig meer denken aan het oude Maine Road

De financiële bloedzuigers die City in de afgelopen jaren heeft binnen gehaald zijn niet allemaal even succesvol. Zo is spits Roque Santa Cruz gehaald voor ongeveer 20,5 miljoen euro en heeft hij welgeteld 20 wedstrijden gespeeld in competitie verband, waarvan de meeste als invaller. Nog schrijnender is echter de productie van de zelfbenoemde wereldspits: 3 doelpunten in twee jaar. Ter vergelijking: Santa Cruz maakte er in zijn tijd bij Blackburn Rovers19 inéén seizoen.
Santa Cruz is uiteraard niet het enige voorbeeld. Edin Džeko, bij Wolfsburg gezien als één van de beste spitsen te wereld, scoorde in het seizoen 2010-2011 voor City welgeteld 2 keer. Toch kostte de Bosnische spits 32 miljoen euro. Adebayor, gekocht van Arsenal voor 25 miljoen, werd zelfs uitgeleend aan eerst Real Madrid en daarna Tottenham Hotspur. Tévez, kocht van aartsrivaal Manchester United voor 30 miljoen euro, zit dit seizoen ontevreden op de tribune en is voor een appel en een ei op te halen. Braziliaanse spits Jo (21 miljoen euro) is alweer vertrokken uit Manchester samen met mega aankopen als: de snelle buitenspeler Wright-Phillips (10,5 miljoen euro), Welshman Graig Bellamy (16,5 miljoen euro), linksback Wayne Bridge (14 miljoen euro), Jerome Boateng (13 miljoen euro) en baas boven baas Robinho. De Braziliaan had de Messi van Manchester moeten worden en werd voor een record bedrag van 38,6 miljoen euro overgenomen van Real Madrid. Hij kon echter niet aarden in Manchester, wat een vriendelijke manier is om te zeggen dat hij er niet veel van bakte. Overigens is dat recordbedrag voor Robinho uiteraard alweer verbroken met de aankoop van de schoonzoon van Maradona, Sergio Agüero, die zelfs 45 miljoen euro mocht kosten. Slechts weinige aankopen hebben op het moment van schrijven nog een vaste basisplaats. Toch is de prijs voor al deze miskopen en halve successen enorm geweest. Vanaf het moment dat de Abu Dhabi United Group de tweede club uit Manchester overnam, heeft de club een onwaarschijnlijke489.450.000 ponduitgegeven alleen aan de transferbedragen van nieuwe spelers. Omgerekend is dat ongeveer 581,50 miljoen euro. Natuurlijk hebben ze een aantal mislukkingen weer weg kunnen werken voor een slordige 89 miljoen. Maar dat levert nog altijd een nettoverlies op van 400,4 miljoen pond (475 miljoen euro) aan transfergelden. Tel daar de salarissen van de heren supersterren bovenop en het verlies van 210 miljoen euro over de afgelopen jaargang is verklaard. De vraag is hoe lang Manchester City dit uitgavenpatroon kan volhouden?

Manchester City is niet de eerste die het zo probeert
In het nabije verleden hebben meerdere ploegen geprobeerd kampioenschappen te kopen door belachelijk hoge bedragen aan transfergelden uit te geven. Vooral Chelsea, Real Madrid en in mindere mate Internazionale springen daarbij in het oog. Slechts het Internazionale van Sneijder en Mourinho heeft recentelijk een Europees succes kunnen bijschrijven. In 2010 won het vreemdelingenlegioen van Mourinho met 2-0 van Bayern München in een draak van een wedstrijd. Opvallend aan de elf van Internazionale was het aantal Italianen in de basis. Het elftal bestond uit 4 Argentijnen (Zanetti, Samuel, Cambiasso & Milito), 3 Brazilianen (Julio Cesar, Maicon & Lucio), een Roemeen (Chivu), een Kameroenees (Eto’o), een Macedoniër (Pandev) en een jongetje uit Utrecht (Sneijder). Geen enkele Italiaan in de startopstelling, Internazionale deed haar naam eer aan. Dit hele elftal inclusief de bankzitters bestond uit aankopen, weliswaar geen mega-aankopen zoals bij Manchester City, maar de jeugdopleiding van Internazionale was niet vertegenwoordigd. Dit kan gezien worden als een voorbeeld dat bij elkaar geraapte vedetten toch succes kunnen hebben. Toch is het Internazionale van 2010 geen perfect voorbeeld van een sterrenensemble. De meeste spelers zijn namelijk niet gekocht door simpelweg een grote zak geld over de balk te smijten, de meeste waren mislukt bij andere clubs en kregen van Mourinho een kans om hun carrière te reanimeren. Op nationaal niveau is er meer succes te vinden in de recente seizoenen. Het Londense speeltje van Roman Abramovich, Chelsea F.C, won de landstitel in 2005, 2006 en 2010. Het Koninklijke sterrenteam van Real Madrid won de landstitel in 2007 en 2008, maar vreemd genoeg is dit precies toen de grote sterren Beckham, Roberto Carlos, Owen, Ronaldo en Figo vertrokken waren. Deze kampioenselftallen bestonden juist uit spelers die ons Nederlanders bekend voorkomen: Drenthe, Van Nistelrooy, Robben en Sneijder.

Is succes te koop?
Succes is tot op zekere hoogte dus nog altijd te koop. Misschien zal Manchester City dat dit seizoen misschien zelfs bewijzen door de Premier League op haar naam te schrijven. Dit doet echter niet af aan het feit dat City tot dit seizoen 581,50 miljoen euro heeft uitgegeven voor een FA Cup. Een kampioenschap is dus misschien wel te koop als de puissant rijke investeerders hun ego-strelende speeltjes maar genoeg geld geven. Dit is in de Barclays Premier League al bewezen door de Rus Roman Abramovich.Toch blijft het ultieme doel van al deze magnaten, het behalen van de Champions League, onbereikbaar. Chelsea en Real Madrid hebben dit niet kunnen bereiken met spelers uit de absolute wereldtop. Dit seizoen heeft Manchester City zichzelf volledig belachelijk gemaakt door de poulefase zelfs niet te overleven. De Champions League blijft het domein van de echte voetbalclubs. Het meest succesvolle team van de afgelopen jaren, Barcelona, is juist het voorbeeld dat er geen rijke investeerders nodig zijn, maar een goede jeugdopleiding opgezet door Johan Cruijff.
Zelfs als Manchester City dit jaar de landstitel binnen weet te slepen moeten de mannen van de Abu Dhabi United Group zich afvragen of een landstitel daadwerkelijk zoveel geld waard is. Door een trainer ‘carte blanche’ te geven creëerden de eigenaren een situatie waar sportieve problemen opgelost worden met financiële middelen. Dit is op lange termijn natuurlijk nooit vol te houden. Als de heren uit Abu Dhabi hun speeltje nu zat zouden zijn zit de club opgescheept met een enorme hoeveelheid pseudo-vedetten met gigantische salarissen en een jaarlijks tekort van 210 miljoen euro. De vraag blijft of een gekochte landstitel dit enorme risico waard is voor de club en of een landstitel zoveel investeringen waard is voor de eigenaren. Dat succes te koop is valt nog te billijken, alleen de vraag is tegen welke prijs.

Onder: Overzicht van de totale uitgaven van Manchester City na de overname uit Abu Dhabi

Gekochte spelers

Transferbedragen

Season 11/12

 

Stefan Savic

£9,000,000

Gaël Clichy

£7,000,000

Sergio Agüero

£38,000,000

Costel Pantilimon

£6,000,000

Samir Nasri

£22,000,000

Owen Hargreaves

Gratis

Totaal

£82,000,000

Season 10/11
Jerome Boateng

£11,000,000

Yaya Toure

£24,000,000

David Silva

£25,000,000

Aleksandar Kolarov

£17,000,000

Mario Balotelli

£24,500,000

James Milner

£26,000,000

Edin Dzeko

£27,000,000

Totaal

£154,750,000

Season 09/10
Gareth Barry

£12,000,000

Roque Santa Cruz

£17,500,000

Carlos Tevez

£25,500,000

Emmanuel Adebayor

£25,000,000

Kolo Toure

£16,000,000

Sylvinho

Gratis

Joleon Lescott

£22,000,000

Patrick Viera

Gratis

Adam Johnson

£7,000,000

Totaal

£125,000,000

Season 08/09

 

 Jo

£18,000,000

Tal Ben-Haim

£5,000,000

Vincent Kompany

£6,700,000

Shaun Wright Phillips

£9,000,000

Pablo Zabaleta

£6,500,000

Robinho

£32,500,000

Wayn Bridge

£12,000,000

Craig Bellamy

£14,000,000

Nigel De Jong

£16,000,000

Shay Given

£8,000,000

Totaal

£127,700,000

Over Gastredactie

Mail ons en word gastredacteur!

Reacties

Reacties zijn gesloten.

%d bloggers liken dit: