//
Artikel
Artikelen

Déjà vu. Een analyse van het zogeheten ‘terug-op-het-oude-nest-syndroom’. Deel 2

Vorige week lanceerde De Skybox deel 1 in een tweeluik over terugkerende routiniers naar clubs in de Nederlandse Eredivisie. Vandaag volgt deel twee in deze serie als vervolg op het artikel van afgelopen vrijdag.

Van stoere stormram tot leider buiten de lijnen: oldies in de ArenA  
Niet alleen PSV en Feyenoord vestigden zoals gezegd hun hoop op het terughalen van ervaren krachten. Daar waar Jari Litmanen in 2002 liet zien dat hij vijftien jaar te lang is doorgegaan met profvoetbal en Frank Verlaat reeds in 1999 demonstreerde dat de ausputzer een begrip van de vroege jaren negentig was, bleef ook Ajax hoop houden in het terughalen van gearriveerde routiniers. De Amsterdamse fan zal zich in 2008 ongetwijfeld verslikt hebben in zijn koffie bij het lezen van de ochtendkranten waarin melding werd gemaakt van de komst van de Ghanese stopper Samuel Kuffour: een verdediger die al vijftien jaar liep te teren op eerder bereikte prestaties voordat hij in Amsterdam acte de présence kwam geven. Helaas sloeg Martin Jol de geschiedenisboeken er in 2009 niet op na bij het binnenhalen van circusact Thimothée Atouba, in daad en woord een replica van het Kuffour-debakel. Enkele jaren daarvoor trachtte Henk ten Cate naar eigen zeggen het Ajax-middenveld van een pitbull  te voorzien met het terughalen van Edgar Davids: een verwachting die al gauw een illusie werd toen de Ajaxsupporters wekelijks getuige waren van de alleen nog qua uiterlijk indrukwekkende Davids, die op het veld liet zien dat spelers van zijn signatuur na hun tweeëndertigste menigmaal opgebrand zijn. Wie de oud-middenvelder heden ten dage in dure pakken over het ereterras van de ArenA ziet flaneren, kan concluderen dat zelfreflectie Davids vreemd is gebleven. De terugkeer van het Egyptische enfant-terrible Mido in 2010 deed vermoeden dat de tweelingbroer van televisiekok Julius Jaspers het veld van de ArenA kwam betreden: een klap in het gezicht van door deze actie afgeschreven talenten als Geoffrey Castillion, die lijdzaam moest toekijken hoe een 120 kilo zware nepvedette met de draaicirkel van een vrachtwagen de erfenis van Zlatan Ibrahimovic kwam opeisen. Wie had gedacht dat de beleidsmakers in Amsterdam niets hadden geleerd van het Urzaiz-échec had het mis: Mido en reservedoelman Jeroen Verhoeven hielden de hoop van menig cafésupporter op een carrière bij Ajax nog immer levend.
                Ondertussen bewijst André Ooijer tot aan vandaag de dag dat één zwaluw op een WK tegen Brazilië nog geen zomer maakt. Met veel bombarie werd PSV in 2010 verlost van de reeds versleten Ooijer, die zijn falen als speler wekelijks trachtte te camoufleren door de hoofdrol op te eisen in menig spelersopstootje. Het is een houding die bekend mag staan als het ‘Pierre-van-Hooijdonk-syndroom’: het camoufleren van een zwaar over the hill zijnde voetbalcarrière door een grote mond op te zetten binnen en buiten de lijnen. Hoewel Ooijer naar eigen zeggen ‘een essentiële rol in de titel’ heeft gespeeld afgelopen seizoen, loopt het collegaverdedigers Jan Vertonghen en Toby Alderweireld ongetwijfeld dun door de broek als ze bij de wedstrijdbespreking te horen krijgen naast Ooijer geposteerd te worden, getuige de schaamteloze 6-4 nederlaag bij FC Utrecht van enige tijd geleden. Utrechtspitsen Leon de Kogel en Jacob Mulenga kunnen een kroegavond vullen met smakelijke anekdotes over hun ‘duels’ met de trage routinier. Vergeleken bij de geboren Amsterdammer lijken statische stoppers als Ferry de Regt en de Braziliaan Marcelo ineens symbolen van snelheid: een gedachte die haast doet wensen dat trainer Frank de Boer zijn kicksen uit het vet haalt om de Amsterdamse fan van Ooijer te verlossen. Dat ‘een belangrijke rol in de kleedkamer’ een vrijbrief behoort te zijn voor een carrière buiten de lijnen weet inmiddels iedereen in Amsterdam, op trainer Frank de Boer en ‘analytici’ Ronald Waterreus en Jack van Gelder na. Het is voor de Amsterdamse fan dan ook te hopen dat Ooijer binnen afzienbare tijd zijn heil gaat zoeken onder de Cypriotische zon. Lekker ballen op het strand met collega-routiniers Hofland en De Cler.

Een ezel blijft zich stoten aan dezelfde steen 
Een blik op de transferovereenkomsten van afgelopen transferperiode leert dat er tot op heden weinig lering is getrokken uit de historie der retournerende routiniers. Zo prijkt nog altijd de naam van oud-international Wilfred Bouma op het wedstrijdformulier van PSV: een verdediger die een abonnement lijkt te hebben op het te laat komen in duels en het opzichtig verliezen van sprintduels tegen gemiddelde Eredivisiespitsen. Om maar niet te spreken van de exorbitante rol die middenvelder Adil Ramzi opeist bij het ondermaats presterende Roda JC: een constatering die verbazing wekt daar Ramzi in zijn topdagen het niveau van de onderste middenmoot niet eens ontsteeg. Bovendien zal menig Roda-supporter met heimwee terugdenken aan beroepsmoordenaar Pa-Modou Kah bij het zien van het luie gestuntel van Beckenbauer-derivaat Rob Wielaert. En dat Joost Broerse heden ten dage leiding meent te geven aan het zwalkende Excelsior zal ook menig Cyprioot verbazen: zelfs in de Mediterannée was de trage middenvelder reeds afgeschreven. Om over de jaren in de Australische zon bruingebakken Gerald Sibon bij SC Heerenveen nog maar niet te spreken: Abe Lenstra zal zich ongetwijfeld nog een keer omdraaien onder de grond wanneer hij hoort dat zijn erfenis ten grabbel wordt gegooid aan een luie over the hill zijnde lantaarnpaal als Sibon. De geboren Drent zal ongetwijfeld een belangrijke rol in de kleedkamer proberen te spelen, maar met betaald voetbal heeft het weinig meer te maken. Datzelfde geldt voor Twentesympathisant Arnold Bruggink, die ondanks zijn populariteit onder de fans beter bij Tubantia 6 de spielmacher kan gaan acteren. Vraag bovendien een gemiddelde Tilburger naar Maceo Rigters en het is vooral de term ‘overgewicht’ in plaats van ‘goals’ die men zal horen.
                Zelfkennis is deze vedetten echter vreemd: daar waar Jaap Stam eind 2006 het goede voorbeeld gaf door de eer aan zichzelf te houden, daar blijkt stoppen op het hoogtepunt slechts spaarzaam gehoor te vinden. Het is een euvel dat men in meerdere sporten terug kan zien, getuige de zuurheid die men tegenwoordig nog door hoort klinken in de teksten van schaatsanalist Rintje Ritsma. Uiteraard kan het terughalen van routiniers wel bijdragen aan de binding van een club met een bepaalde regio en verbondenheid met supporterssentiment. Echter, deze tijden van het grote geld doen vrezen dat huidige sterren als Wesley Sneijder, Dirk Kuijt en Mark van Bommel pas terugkeren met goedgevulde zakken en minimaal 35 jaar levenservaring. Al dan niet met een bierbuik. Niet gezegd dat ze de dollars uit de zandbak en Tsjetsjenië kunnen weerstaan uiteraard. Wie daarom droomt van een Cocu of Rijkaard bij een eigen elftal komt – zo bewijzen de harde cijfers – vaak van een kille kermis thuis. Voor alle middels oude helden naar succes hunkerende fans is er daarom maar één term op zijn plaats:   

Déjà vu.

Onder: Overzicht van de op de Nederlandse velden teruggekeerde routiniers. Trek hieruit uw eigen conclusies.

Naam Club Top of flop?
Joonas Kolkka ADO Den Haag (2005) / Feyenoord (2006) / NAC Breda (2007-2011) Flop
Rick Hoogendorp ADO Den Haag (2007-2009) Flop
Kizito ‘Kiki’ Musampa AZ (2007) / Willem II (2009) Flop
Frank Verlaat Ajax (1999-2000) Flop
Jari Litmanen Ajax (2002-2004) Flop
Jaap Stam Ajax (2006-2007) Gemiddeld
Edgar Davids Ajax (2007-2008) Flop
Dennis Rommedahl Ajax (2007-2010) Gemiddeld
Evander Sno Ajax (2008-2011) / RKC Waalwijk (2011-2012) Gemiddeld
Ahmed ‘Mido’ Hossam Ajax (2010-2011) Flop
Joey Didulica AZ (2006-2012) Flop
Joost Broerse Excelsior (2011-2012) Flop
Michael Mols Feyenoord (2007-2009) Flop
Giovanni van Bronckhorst Feyenoord (2007-2010) Gemiddeld
Roy Makaay Feyenoord (2007-2010) Gemiddeld
Kevin Hofland Feyenoord (2007-2010) Flop
Tim de Cler Feyenoord (2007-2011) Flop
Jon-Dahl Tomasson Feyenoord (2007-2011) Flop
Denny Landzaat Feyenoord (2008-2010)/FC Twente (2010-) Gemiddeld
Bonaventure Kalou SC Heerenveen (2008-2010) Flop
Gerald Sibon SC Heerenveen (2011-2012) Flop
Patrick Zwaanswijk NAC Breda (2005-2010) Gemiddeld
Pierre van Hooijdonk NAC Breda (2005-2006) / Feyenoord (2006-2007) Flop
Collins John NEC (2008-2009) Flop
Jan Heintze PSV (1999-2003) Gemiddeld
Philip Cocu PSV (2004-2007) Top
Patrick Kluivert PSV (2006-2007) Flop
Jan Kromkamp PSV (2006-2011) Flop
Andy van der Meijde PSV (2010) Flop
Wilfred Bouma PSV (2010-) Flop
Nordin Wooter RBC Roosendaal (2002-2003) Flop
Adil Ramzi Roda JC (2011-2012) Flop
Ruud Knol Sparta Rotterdam (2008-) Flop
Arnold Bruggink FC Twente (2011) Flop
Nicky Hofs Vitesse (2011-2012) Gemiddeld
Patrick Paauwe VVV Venlo (2009-2011) Flop
Martijn Reuser Willem II (2004-2006) / NAC Breda  (2008-2010) Flop
Evgeniy Levchenko Willem II (2010-2011) Flop
Maceo Rigters Willem II (2010-2011) Flop

Over Boudewijn Wijnacker

"Voetbal is voor mij meer dan datgene dat zich binnen de lijnen afspeelt. Als cultuurhistoricus en stadsgeograaf ben ik van mening dat het bestaan van een BVO kan bijdragen aan de identiteit, historie en het karakter van een dorp, stad of regio. Vooral het mannelijke deel van een stedelijke populatie kent vaak een sterke affiniteit met een plaatselijke voetbalvereniging. Het is deze invloed van een voetbalvereniging op de samenleving die voor mij de drijfveer vormt voor het oprichten van De Skybox met mijn zeer gewaardeerde collega’s. Mijns inziens blijft dit spanningsveld tussen maatschappij en voetbal onderbelicht in overige voetbaltijdschriften en websites: voor zakelijke verslagen van gespeelde wedstrijden verwijs ik je dan ook graag door naar andere webpagina’s. Daar waar mijn collega’s meer thuis zijn in de internationale naam en faam van het voetbal, duik ik graag in de spelonken van het Nederlandse betaalde voetbal, met name de Eerste Divisie. Voetbal staat hier dicht bij de mensen, getuige de van een gratis seizoenskaart voorziene fans van Helmond Sport, die vanaf hun tuinstoelen op het dak van het schuurtje in de eigen tuin het vaak matige voetbal gade kunnen slaan. De lezer kan van mij licht cynische beschouwingen van opmerkelijke gebeurtenissen verwachten, die zich zowel binnen als buiten de lijnen afspelen. Bovendien zal ik me focussen op nostalgisch getinte artikelen, analyses van de cultuurhistorische waarde van door de tand des tijds aangetaste voetbalstadions en odes aan vergeten voetballers."

Reacties

Reacties zijn gesloten.

%d bloggers liken dit: